pic
pic
ارواح مؤمنين در برزخ
در تاریخ ۲۳ تیر ۱۳۹۸ & ساعت ۱۷:۰۳

در کتاب «انسان و عالم برزخ»(نوشته‌ي محمدظاهري ـ قم) آمده است:
«ارواح مؤمنين همگي در وادي السلام و در باغ‌هاي بهشت عالم برزخ اجتماع کنند و ارواح مؤمنين، شب در باغ‌هايي گرد هم جمع مي‌شوند و در روز به مقام خودشان باز مي‌گردند.»
اکنون در مورد اين مطلب؛
1ـ آيا اين مطلب صحيح است؟
2ـ آيا اين دليلي مي‌شود که آنها از خيراتي که براي سايرين مي‌شود مطلع مي‌شوند؟
3ـ چون از اين کتاب استفاده مي‌کنيم آيا مطالب اين کتاب اعتبار کافي دارد؟ و مطالب آن قابل استناد مي‌باشد يا بايد بيشتر بررسي شود؟


1و3: از اظهار نظر در مورد مطالب کتابي که اشاره کرده‌ايد معذوريم، چون از محتوای اين کتاب اطلاع نداريم. ليکن از روايات استفاده مي‌شود که ارواح مؤمنين در عالم برزخ در بهشت برزخي قرار دارند و از نعمت‌هاي خداوند استفاده مي‌کنند و گاهي هم در کنار يکديگر جمع مي‌شوند و با هم صحبت مي‌کنند در اصول کافي از امام صادق(ع) چنين نقل شده است:
«سَأَلْتُ أَبَاعَبْدِاللهِ(ع) عَنْ أَرْوَاحِ الْمُؤْمِنِينَ. فَقَالَ فِي حُجُرَاتٍ فِي الْجَنَّةِ يَأْكُلُونَ مِنْ طَعَامِهَا وَ يَشْرَبُونَ مِنْ شَرَابِهَا وَ يَقُولُونَ رَبَّنَا أَقِمْ لَنَا السَّاعَةَ وَ أَنْجِزْ لَنَا مَا وَعَدْتَنَا وَ أَلْحِقْ آخِرَنَا بِأَوَّلِنَا»؛
مي‌گويد: «درباره أرواح مؤمنان از آن حضرت سؤال کردم. فرمودند: در حجره‌‌‌هائي در بهشت سکونت دارند، از غذاي بهشتي مي‌خورند و از آشاميدني‌هاي آن مي‌آشامند و مي‌گويند: بار پروردگار ما! ساعت قيامت را براي ما به پا دار، و بر آنچه به ما وعده فرمودي وفا کن، و آخرين فردِ ما را به اوّلين فردِ ما ملحق گردان».


در روايت ديگر از امام صادق(ع) نقل شده که فرمود: «ارواح در برزخ به شکل جسدهايي که دارند و با همان قيافه در درخت‌هاي بهشت مي‌روند و يکديگر را خوب مي‌شناسند و از يکديگر سؤال مي‌کنند و هنگامي که روح جديدي بر آنان وارد مي‌شود ديگران گويند رهايش کنيد تا قدري استراحت کند چرا که او از يک مرحله سختي عبور کرده است بعد از آن که استراحت کرد از او مي‌نويسند فلان کس چه شد؟ اگر اين روح جواب داد که هنوز زنده است و در دنيا مي‌باشد اينها منتظر و اميدوار مي‌مانند که شايد نزد آنها بيايد و اگر گفت که مرده است مي‌فهمند که وضعش بد است چون اگر آدم خوبي بود پس از مرگ نزد آنها مي‌آمد پس مي‌گويند از بين رفت حيف که اينطور شد.»

در روايت ديگر چنين وارد شده: «ارواح کافران در وادي برهوت، پشت يمن، برده و عذاب مي‌شوند و ارواح مؤمان، جمعه‌ها در وادي السلام، پشت کوفه، و يا بيت المقدس جمع مي‌شوند.»(ر.ک: بحارالانوار6: 9)

2ـ اموات در عالم برزخ در هر کجا که باشند از خيراتي که براي آن‌ها فرستاده مي‌شود آگاهي پيدا مي‌کنند و از ثواب آن بهره‌مند مي‌شوند.

در روايتي از حضرت صادق(ع) نقل شده، که از آن استفاده مي‌شود ثواب‌هايي که در عالم برزخ به مؤمن مي‌رسد، تا قيامت ادامه خواهد داشت. حضرت فرمود:
«هر کس نزد قبر مؤمني هفت مرتبه سوره «إنّا انزلناه» را بخواند، خداوند فرشته‌اي مي‌فرستد که پيش قبر ميت، خدا را عبادت کند. خداوند ثواب عبادت فرشته را براي ميت و کسي که «إنّا أنزلناه» را خوانده مي‌نويسد، تا زماني که خداوند وي را به واسطه اين عمل وارد بهشت کند.»

و نيز در روايت ديگر از امام صادق(ع) آمده است: «اگر قبل از طلوع خورشيد به زيارت قبر مردگان رفتيد و به آنان سلام داديد آنان مي‌شنوند و جواب مي‌دهند و اگر بعد از طلوع آفتاب رفتيد، مي‌شنوند ولي جواب نمي‌‌دهند».

از مجموع روايات استفاده مي‌شود که اموات از رفتن بر سر قبرشان و خواندن فاتحه و نيز خيراتي که براي‌شان هديه مي‌شود آگاهي پيدا مي‌کنند و از ثواب آن‌ها بهره‌مند مي‌‌‌گردند.

۵۵ بازدید

انسان در قيامت با چه سنی حاضر می‌‌شود
در تاریخ ۲۲ تیر ۱۳۹۸ & ساعت ۱۹:۵۰

در اين زمينه که کساني که وارد برزخ مي‌شوند در جسم برزخيان در هيبت سن 32 سالگي يا شبيه آن قرار مي‌گيرند و يا در عالم قيامت با اين سن محشور مي‌شوند، آيا اين مطلب را تأييد مي‌فرماييد؟ در اين زمينه حديث، يا مطلبی از معصومين وجود دارد؟


از ظاهر روايات استفاده مي‌شود که سن افراد در عالم برزخ فرقي نمي‌کند، هر چند بيماري‌ها و نواقصات بدني در عالم برزخ نيست. چون در قالب بدني مثالي روح انسان وارد مي‌شود.

ليکن در بهشت و بعد از قيامت، تمام انسان‌‌ها به صورت جوان محشور مي‌شوند. چنانچه از سوره فاطر آيه 34 استفاده مي‌شود که در بهشت دردسر و خستگي و پيري وجود ندارد.

از آياتي که در مورد نعمات بهشتيان ذکر شده، مي‌توان حدس زد که بهشتي‌ها در بهترين سني که قابل تصور است زندگي مي‌کنند.

اما در روايات به صورت کلي بيان شده که انسان‌ها در بهشت (أعم از زن و مرد) جوان هستند.
امام جواد(ع) فرمود: لان أهل الجنة يکونون شباباً؛ اهل بهشت همگي (مرد و زن) جوان محشور مي‌شوند (و در بين‌ آن‌ها پيرمرد و پيرزن وجود ندارد).

۵۱ بازدید

کلید واژه ها: قيامت برزخ سن انسان
آگاهی اموات از تفکرات زندگان
در تاریخ ۲۱ خرداد ۱۳۹۸ & ساعت ۱۷:۳۲

آیا ارواح اموات از تفکرات ما آگاهند یا مثل زندگان تنها قادر به شنیدن صحبتهای ما هستند؟

آنچه از روایات استفاده می‌‌شود این است که: هر وقت انسان به زیارت قبر اموات برود، اموات صدای او را می‌‌شنوند.

در روايت امام صادق(ع) آمده است: «اگر قبل از طلوع خورشيد به زيارت قبر مردگان رفتيد و به آنان سلام داديد آنان مي‌‌شنوند و جواب مي‌‌دهند و اگر بعد از طلوع آفتاب رفتيد، مي‌‌شنوند ولي جواب نمي‌‌دهند».


از این روایت و بعضی روایات دیگر استفاده می‌‌شود که اموات در غیر از زمانی که ما به زیارت قبر اموات برویم، در زمان‌‌های دیگر صحبت‌‌های ما را نمی‌‌شنوند. هم چنین اموات، قادر به درک افکار ما نمی‌‌باشند.

۸۵ بازدید

شب اول قبر
در تاریخ ۳۱ اردیبهشت ۱۳۹۱ & ساعت ۱۷:۱۷

مي‌خواستم درباره «شب اول قبر» بيشتر بدانم.


مرحوم شيخ عباس قمي در کتاب شريف منازل الآخرة مي‌‌نويسد: يکي از منازل هولناک سفر آخرت قبر است که در هر روز مي‌‌گويد: «أنا بيت الغربة أنا بيت الوحشة أنا بيت الدود»؛ منم خانه غربت، منم خانه وحشت، منم خانه کرم. و اين منزل عقبات بسيار سخت وجاهاي دشوار و هولناکی دارد. سپس به چند عقبه اشاره مي‌‌کند و مي‌‌فرمايد: عقبه اول؛ وحشت قبر است، عقبه دوم؛ ضغطه و فشار قبر است، و عقبه سوم؛ سؤال نکير و منکر در قبر است.

بر اساس روایات، منزل قبر بسيار سخت و دشوار است. البته اگر کسي مؤمن باشد براي او سهل و آسان مي‌‌شود.

در هر صورت تاريکي قبر، وحشت، غربت، فشار قبر و سؤال و جواب‌‌هاي بسيار سخت اعتقادي و رفتاري در قبر وجود دارد.

اميرالمؤمنين علي(عليه السلام) مي‌‌فرمايد: «يا عباد الله ما بعد الموت لمن لا يغفر له أشد من الموت القبر فاحذروا ضيقه و ضنكه و ظلمته و غربته إن القبر يقول كل يوم أنا بيت الغربة أنا بيت التراب أنا بيت الوحشة أنا بيت الدود و الهوام و القبر روضة من رياض الجنة أو حفرة من حفر النار... و إن المعيشة الضنك التي حذر الله منها عدوه عذاب القبر إنه يسلط على الكافر في قبره تسعة و تسعين تنينا فينهشن لحمه و يكسرن عظمه يترددن عليه كذلك إلى يوم يبعث لو أن تنينا منها نفخ في الأرض لم تنبت زرعا يا عباد الله إن أنفسكم الضعيفة و أجسادكم الناعمة الرقيقة التي يكفيها اليسير تضعف عن هذا...»؛ «اي بندگان خدا بعد از مرگ آمرزيده نشدن شديد تر از(خود) مرگ است از قبر و تنگي، تاريکي، و غربت آن برحذر باشيد، همانا قبر در هر روز مي‌گويد: من خانه غربتم، من خانه وحشتم، من خانه کرم هستم. قبر يا باغي از باغهاي بهشت و يا گودالي از گودالهاي آتش است... تا آنجا که فرمود: همانا زندگي و معيشتي سخت که خدا دشمن خودرا از آن ترسانده عذاب قبر است همانا در قبر 99 مار بزرگ بر کافر مسلط مي‌‌شوند، گوشت او را به نيش مي‌‌کشند واستخوانش رامي‌‌شکنند و تا روز رستاخير تکرار مي‌‌کنند. اگر يکي از آن مارها در زمين بدمد زراعتي نخواهد روئيد. اي بندگان خدا براي نفس‌هاي ضعيف و بدن‌‌هاي نرم و نازک شما، کمي از اينها کافي است».(بحار الانوار، ج6، ص 218، باب 8 - أحوال البرزخ والقبر وعذابه)

اما مهم آنست که اولا بدانيم چه چيزی سبب فشار و يا عذاب قبر مي‌‌شود و ثانيا چه اسبابي انسان را از اين فشار و عذاب نجات مي‌‌دهد وثالثا در قبر از چه چيز و با چه کيفيت سؤال مي‌‌شود؟

فشار قبر
در روايتي از امام صادق(ع) نقل شده که هيچ مؤمني نيست مگر آنکه براي او فشار قبر است و در روايت ديگر است که فشار قبر به خاطر کفاره نعمت‌‌هايي است که مؤمن آنها را تضييع کرده است.(بحار،ج 6،ص221، ح 9)

شيخ صدوق از امام صادق(ع) نقل کرده که هر مؤمني که از برادر مؤمن خود حاجتي را بخواهد و او توانايي داشته باشد که آن را برآورده کند و حاجت او را بر نياورد، حقتعالي بر او در قبرش مار عظيمي را به نام شجاع مسلط مي‌‌کند که پيوسته انگشتان او را نيش مي‌‌زند.(بحار، ج 74، ص330)

عوامل فشار قبر

آنچه سبب مي‌‌شود فشار قبر بر انسان وارد شود، عبارتند از:

1- ضايع کردن نعمت‌‌هاي الهي
2- عدم اجتناب از ادرار؛ يعني رعايت نکردن طهارت و نجاست
3- سخن چيني
4- غيبت
5- دوري مرد از اهل خودش
6- بدخلقي و درشت گوئي با خانواده

اسباب نجات از فشار قبر:

1- قرائت سوره نساء در هر جمعه
2- مداومت در قرائت سوره زخرف
3- قرائت سوره قلم در نمازهای واجب و نافله نمازها
4- کسي که ما بين زوال روز پنجشنبه تا زوال روزجمعه بميرد
5- نماز شب
6- گذاشتن دو چوب تر و تازه با ميت(در زير بغل راست و چپ ميت)
7- پاشيدن آب روي قبر بعد از دفن ميت و تر نگهداشتن روي قبر. بر اساس روایات تا زماني که چوب‌‌ها تر باشند و روي قبر تر باشد، خداوند عذاب را بر مي‌‌دارد.
8- ده رکعت نماز در روز اول ماه رجب که در هر کعت يک مرتبه حمد و سه مرتبه توحيد بخواند.(منازل الاخرة)
9- روزه گرفتن 4 روز از ماه رجب
10 - روزه گرفتن 12 روز از ماه شعبان
11- خواندن سوره «تبارک الملک» بالاي قبر ميت
12- بعد از دفن ميت کنار او اين دعا را بخواند «اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ أَنْ لَا تُعَذِّبَ هَذَا الْمَيِّتَ إِلَّا رَفَعَ اللَّهُ عَنْهُ الْعَذَابَ إِلَى يَوْمِ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ»(ثقة الاسلام حاجي نوري، مستدرک الوسائل ج 2 ص 372 باب 49 باب استحباب الدعاء بالمأثور عند...)، در بعضى روایات نقل شده كه اين دعا سه مرتبه گفته شود.
13- خواندن دو رکعت نماز در شب جمعه؛ از رسول خدا(ص) نقل شده که هر که در شب جمعه دو رکعت نماز بخواند و در هر رکعت يک حمد و پانزده مرتبه سوره «اذا زلزلت الارض» را بخواند، خداوند او را از عذاب قبر و وحشت روز قيامت ايمن گرداند.

سؤال و جواب در قبر

از مسلمات اعتقادي مذهب شيعه اعتقاد به سؤال و جواب در قبر است. از امام صادق(ع) روايت شده که از شيعه ما نيست کسي که 3 چيز را انکار کند: 1- مسئله معراج 2- سؤال در قبر 3- شفاعت.

از روایات بسياري استفاده مي‌‌شود که هنگامي که انساني را در قبر گذاشتند، دو فرشته به نام‌‌هاي نا کر و نکير و يا منکر و نکير، از فرشته‌‌هاي الهي به سراغ او مي‌‌آيند و از اصول و عقايد او، توحيد نبوت و ولايت و حتي طبق بعضي از روایات از چگونگي مصرف کردن در طرق مختلف و طريق کسب اموال و مصرف آنها از او سؤال مي‌‌کنند، چنانچه از مؤمنان راستين باشد به خوبي از عهده جواب برمي‌آيد ومشمول رحمت وعنآيات حق مي‌‌شود واگر از مؤمنان راستين نباشد در پاسخ اين سؤالات در مي‌‌ماند و گرفتار عذاب دردناک برزخي مي‌‌شود.

براساس روایات دوملک نکير و منکر با هيبت هولناک وارد قبر مي‌‌شوند وصداي شان مثل رعد غرنده است وچشهايشان مثل برق خيره کننده است.

جواب دادن در آن لحظه با آن وضعيت بسيار سخت و دشوار است برهمين اسا س مستحب است که ميت را دوبار تلقين نمايد.

در حديثي از امام علي بن الحسين(ع) مي‌‌خوانيم: «در هرجمعه در مسجد پيامبر اکرم(ص) مردم را با اين سخنان موعظه مي‌‌کرد و اندرز مي‌‌داد به گونه‌‌اي که مردم محتواي آن را حفظ کردند و نوشتند، مي‌‌فرمود: «یا أيّها النَّاسُ اتَّقُوا اللَّهَ وَ اعْلَمُوا أَنَّكُمْ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ...» مردم! تقواي الهي را پيشه کنيد وبدانيد به سوي او باز مي‌‌گرديد...،

سپس در بخش ديگري از کلمات شريف و تکان دهنده‌‌اش به ورود دو فرشته منکر و نکير، براي سؤال قبر اشاره کرده مي‌‌فرمايد: «أَلَا وَ إِنَّ أَوَّلَ مَا يَسْأَلَانِكَ عَنْ رَبِّكَ الَّذِي كُنْتَ تَعْبُدُهُ وَ عَنْ نَبِيِّكَ الَّذِي أُرْسِلَ إِلَيْكَ و عَنْ دِينِكَ الَّذِي كُنْتَ تَدِينُ بِهِ وَ عَنْ كِتَابِكَ الَّذِي كُنْتَ تَتْلُوهُ وَ عَنْ إِمَامِكَ الَّذِي كُنْتَ تَتَوَلَّاهُ ثُمَّ عَنْ عُمُرِكَ فِيمَا كُنْتَ أَفْنَيْتَهُ وَ مَالِكَ مِنْ أَيْنَ اكْتَسَبْتَهُ وَ فِيمَا أَنْتَ أَنْفَقْتَهُ فَخُذْ حِذْرَكَ وَ انْظُرْ لِنَفْسِكَ وَ أَعِدَّ الْجَوَابَ قَبْلَ الِامْتِحَانِ وَ الْمُسَائَلَةِ وَ الِاخْتِبَارِ فَإِنْ تَكُ مُؤْمِناً عَارِفاً بِدِينِكَ مُتَّبِعاً لِلصَّادِقِينَ مُوَالِياً لِأَوْلِيَاءِ اللَّهِ لَقَّاكَ اللَّهُ حُجَّتَكَ وَ أَنْطَقَ لِسَانَكَ بِالصَّوَابِ وَ أَحْسَنْتَ الْجَوَابَ وَ بُشِّرْتَ بِالرِّضْوَانِ وَ الْجَنَّةِ مِنَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ اسْتَقْبَلَتْكَ الْمَلَائِكَةُ بِالرَّوْحِ وَ الرَّيْحَانِ وَ إِنْ لَمْ تَكُنْ كَذَلِكَ تَلَجْلَجَ لِسَانُكَ وَ دُحِضَتْ حُجَّتُكَ وَ عَيِيتَ عَنِ الْجَوَابِ وَ بُشِّرْتَ بِالنَّارِ وَ اسْتَقْبَلَتْكَ مَلَائِكَةُ»(کليني، الكافي ج 8 ص 72 و محمد باقر مجلسي، بحار الانوار، ج 6 ص 223 حديث 24)/

«بدان نخستين چيزي که آن دو فرشته از تو سؤال مي‌‌کنند: پروردگارت را که مي‌‌پرستيدي، و از پيامبر که به سوي تو فرستاده شده و از ديني که به آن پايبند بودي، و از کتاب که آن را مي‌‌خواندي، واز امامي که ولايتش را پذ‌يرفته بودي، سپس از عمرت سؤال مي‌‌کنند که درکدام راه صرف کردي، واز اموالت که از کجا آوردي و درکجا مصرف کردي؟

جانب احتياط را نگه دار و درباره خود بينديش و قبل از آزمايش و سؤال و امتحان، پاسخ را آماده کن، که اگر با ايمان ومتقي و آگاه به دين و پيرو صادقين و موالي أولیاء الله باشي، خداوند پاسخ لازم را به تو تلقين مي‌کند و زبانت را به حق مي‌‌گشايد، و جواب خواهي داد، و دراين هنگام از سوي خدا بشارت جنّت و رضوان و خيرات فراوان به تو داده مي‌‌شود، و فرشتگان الهي با روح و ريحان از تو استقبال مي‌‌کنند، واگر چنين نباشد زبانت به لکنت مي‌‌افتد و دليلت باطل مي‌‌شود واز دادن پاسخ فرو مي‌‌ماني و نابينا مي‌‌شوي، و بشارت به آتش داده مي‌‌شوي، وفرشتگان عذاب به استقبال تومي آيند...».


۶,۲۶۳ بازدید

شاهدان روز قیامت
در تاریخ ۳۱ اردیبهشت ۱۳۹۱ & ساعت ۱۷:۱۱

شنيده‌‌ام كه بعضي مي‌‌گويند فلان جا نماز بخوان تا مثلا آن زمين، فرداي قيامت برايت شهادت بدهد و امثال اينها؛ اگر خدا واقعا خدايي هميشه شاهد است و اگر حتي با وجودي كه خودش شاهد است ملائكه‌‌اي را هم بر ما گماشته تا اعمال ما را ثبت و ضبط كند، چه نيازي به شهادت زمين هست؟ اصلا چه نيازي به شهادت ملائكه هست؟ مگر خدا خودش نمي‌‌تواند به تنهايي از پس اين همه كار بر بيايد يا مگر فرداي قيامت نمي‌‌تواند به تنهايي اينها را اثبات كند؟

در مورد ضبط اعمال انسان و شهادت بر له يا عليه انسان در قيامت، آيات و روایات زيادي وجود دارد، زمين و زمان و اعضا و جوارح خود انسان و ملائکه ها همه گواهان الهي اند، با آنکه تمام رفتار و کردار انسان در مخزن علم الهي مضبوط است، و در عين حال تعدد شاهدان و گواهان براي چه است؟ 

اينها جنبه تربيتي و بازدارندگي دارد، وقتي کسي بداند که اين همه ناظر بر اعمال خوب و بد او توجه دارد، در بازداشتن انسان از گناه و جذب به کارهاي نيک و تلاش مضاعف براي کارهاي خوب اثر بسيار مثبت دارد، و به علاوه آن چنان مدارک فراوان در قيامت خداوند در برابر خود انسانها قرار مي‌‌دهد تا جاي هيچگونه انکار برايش نماند، واين است معناي آن جمله که خداوند کسي را بدون اتمام حجت به جهنم نمي‌‌برد و بدون اثبات شايستگي به بهشت نمي‌‌برد.

۱,۵۱۳ بازدید