pic
pic
فوائد امام زمان(ع) تشکيل حکومت با 313 نفر
در تاریخ ۲۳ تیر ۱۳۹۸ & ساعت ۱۷:۵۲

سؤال من در مورد امام زمان(ع) است.
اينکه ما فعلاً امام زمان خود را نمي‌بينيم و با سؤالاتي مواجه مي‌شويم از اين قبيل که اگر امام زماني وجود دارد و در غيبت است و نمي‌تواند مشکلات پيروانش را حل کند از نظر اعتقادي چه منفعتي دارد؟
سؤال ديگر اين است که امام زمان وقتي ظهور مي‌کند چند سال ديگر حيات دارد و آنچه گفته مي‌شود امام زماان هم شهيد مي‌شود. بعد از او موضوع امامت چگونه مي‌باشد؟ اينکه زمين خالي از حجت نمي‌باشد چگونه مي‌شود؟
سؤال ديگر اينکه آيا آنچه در روايات است که اصحاب امام زمان، 313 نفر است، آيا از نظر عقلي امکان دارد که 313 نفر حکومت واحد جهاني تشکيل دهند؟


1ـ فوايد امام غايب(ع) منحصر به امور ظاهري و منافعي که مربوط به رفع مشکلات شيعيان و حفظ دين در دوران ظهور مي‌باشد، نيست؛ بلکه در زمان غيبت نيز بسياري از مشکلات را برطرف مي‌کند و فوايد باطني کثيري نيز بر امام غايب مترتب است که به مراتب، عظيم‌تر از فوايد ظاهري است.
بلکه بعضي از اين منافع، عمومي است، يعني مسلمان و کافر، شيعه و سني از آن بهره‌مند مي‌شوند. همانطور که منافع آفتاب از پشت ابر نيز براي عموم است و منفعت مي‌رساند و برخي از اين منافع اختصاص به شيعيان دارد.

به بعضي از منافع زمان غيبت امام(ع) توجه کنيد:

الف: امان اهل زمين
يکي از فوائد وجودي امام اين است که سبب رفع بلا از زمين مي‌گردد. به اين معنا که با وجود امام، اهل زمين به عذاب‌هايي که خود اهل زمين باعث آن به سبب گناهاني که انجام مي‌دهند، مي‌گردند، گرفتار نمي‌شوند، که اگر وجود امام که قطب عالم امکان است نباشد، زمين اهل خودش را به سبب اين کارهاي ناشايست خواهد بلعيد. وجود امام(ع) سپري در برابر اين بلاها و خداوند با وجود آن حضرت و به ميمنت او، اين بلاها را از زمين دفع مي‌کند.

پيامبر خدا(ص) در روايت شريفي فرمود: «أهل بيتي أمان لأهل الأرض فإذا ذهب أهل بيتي ذهب أهل الأرض» و امام زمان(ع) قطعاً يکي از اهل بيت پيامبر(ص) است.

هم‌چنين رسول الله(صلّي الله عليه وآله) فرمود: «لا يزال هذا الدين قائما إلى اثنى عشر أميرا من قريش فإذا مضوا ساخت الأرض بأهلها».

امام(ع) فرمود: قال الإمام اميرالمؤمنين(ع): «اللَّهُمَّ بَلَى لَا تَخْلُو الْأَرْضُ مِنْ قَائِمٍ لِلَّهِ بِحُجَّةٍ».

از خود امام زمان(عج) نيز نقل شده که فرمود: «و اني لأمان لأهل الأرض کما أن النجوم أمان لأهل السّماء».

حال دفع بلا، اختصاص و بستگي به زمان حضور ندارد، چون دفع بلا چه امام، حاضر باشد يا غائب، انجام مي‌شود چون او وجود دارد. پس اين حرف که امام غائب چه فايده‌‌ای دارد، بي‌اساس است.

ب: وجود امام در زمان غيبت مايه آرامش فکري و روحي است.
وجود امام معصوم در ميان جامعه بشري از جهات گوناگون موجب آرامش و امنيت براي ساکنان زمين است:
يک: امنيت فکري و روحي ـ امام و حجت خدا بر اساس اين که مسئوليت هدايت و ارشاد جامعه را بر عهده دارد، از مرزهاي اعتقادي و فکري جامعه اسلامي نگهباني مي‌کند تا مورد هجوم افکار غلط و اعتقادات منحرف دشمنان خدا واقع نشود. در پرتو هدايت و ارشاد حجت خداست که انحرافات فکري و عقيدتي که موجب تزلزل روحي و فکري جامعه است، از بين رفته و امنيت فکري و روحي به وجود مي‌آيد.

دو: احساس آرامش در سايه امام: وجود امام، نقطه اتکايي است براي بندگان خدا که در هنگام مواجهه با حوادث هولناک، به وي پناه برند و به عنوان پناهگاهي چاره‌ساز و آرام‌بخش از وجود امام منتفع گردند و به تلاش و کوشش خويش در راستاي نيل به اهداف الهي و اسلامي ادامه دهند.

ج: اميدبخشي به مسلمين
ايمان و اعتقاد به امام غايب(ع) سبب اميدواري مسلمانان نسبت به آينده بر مهر و صفاي خويش در عصر ظهور امامشان مي‌گردد. اين اميدواري از بزرگ‌ترين اسباب موفقيت و پيشرفت است. جامعه شيعي، طبق اعتقاد خويش به وجود امام شاهد و زنده، همواره انتظار بازگشت آن سفر کرده را که صد قافله دل همره اوست مي‌کشد. هر چند او را در ميان خود نمي‌بيند، اما خود را تنها و جدا از او نمي‌داند.

و چون، اما غايب(ع) همواره مراقب حال و وضع شيعيان‌اند و همين مسئله باعث مي‌گردد که پيروانشان به اميد لطف و عنايت حضرتش، براي رسيدن به يک وضع مطلوب جهاني تلاش کرده و در انتظار آن منتظر به سر برند. چنان که خود فرموده‌اند.

د: واسطه‌اي در فيض الهي
از ديدگاه شيعه، پيامبر(ص) و ائمه واسطه در فيض الهي هستند يعني هر فيض و کمالي که به مخلوقات مي‌رسد از مجرايي است و وسيله لازم دارد بر حسب روايات و اخبار، وسيله رسيدن به فيض و کمالات وجود افراد مؤمن و کامل در بين مردم است که دچار لغزش و گناه نمي‌شوند و منشأ خير و برکت و موجب نزول باران و جلب منافع و دفع بسياري از بلاها از جامعه هستند. و کامل‌ترين انسان‌ها از نظر ايمان و ارتباط سالم با خدا، پيامبر(ص) و ائمه(ع) هستند و لذا در فقراتي از زيارت جامعه کبيره آمده است: «بِكُمْ فَتَحَ اللهُ وَ بِكُمْ يَخْتِمُ وَ بِكُمْ يُنَزِّلُ الْغَيْثَ، وَ بِكُمْ يُمْسِكُ السَّمَاءَ أَنْ تَقَعَ عَلَى الْأَرْضِ إِلا بِإِذْنِهِ وَ بِكُمْ يُنَفِّسُ الْهَمَّ وَ يَكْشِفُ الضُّرَّ...».

در روايتي از امام صادق(ع) چنين تعبير شده که: «و بنا ينزل الغيث و ينشر الرحمة و يخرج برکات الارض».

از امام صادق(ع) و آن حضرت از پدر بزرگوارش امام باقر(ع) و آن حضرت از امام زين العابدين(ع) نقل مي‌کند که حضرتش فرمودند: ما اهل بيت پيامبر(ص) پيشوايان امت اسلام، حجت‌هاي خدا بر جهانيان، آقاي اهل ايمان، پيشواي روسفيدان و سرپرست مؤمنانيم. ما امان براي اهل زمين هستيم، همچنان که ستارگان امان براي اهل آسمانند. ما کساني هستيم که خدا به واسطه ما آسمان را بر فراز زمين نگه داشت و اهل زمين را از هلاکت نجات بخشيده است. به واسطه ما باران مي‌بارد و رحمت خدا منتشر مي‌شود و زمين برکاتش را بيرون مي‌آورد و اگر نبود در هر عصر و زماني امامي از ما اهل بيت در زمين، زمين و اهلش را فرو مي‌برد و هلاک مي‌کرد. سپس فرمودند: از هنگام خلقت آدم تا قيامت، زمين از حجت خدا خالي نبوده و نخواهد بود؛ خواه حجتش در ميان مردم آشکار و معروف باشد يا غايب و ناپيدا. خدا در زمين عبادت نمي‌گرديد.

بنابراين؛ واسطه بودن ائمه در فيض رساني خداوند، منحصر به زمان حضور نيست و اين واسطه‌گري با غيبت قطع نمي‌شود؛ چون وقتي امام در زمين وجود دارد، اين واسطه‌گري انجام مي‌شود، نهايت اين که او را مردم با چشم نمي‌بينند که ديدن انسان‌ها تأثيري در اين کار ندارد.

ه: حفظ و نجات شيعيان از خطرات، گرفتاري‌ها و شرّ دشمنان
امام غايب(ع) همواره مراقب حال و وضع شيعيان‌اند و براي نجات شيعيان از بلاها دعا مي‌کند و به واسطه امام، بلاها از شيعيان دفع مي‌شود.

در توقيعي که از ناحيه مقدّسه حضرت حجت براي شيخ مفيد(ره) صادر گشته، آمده است: «ما در رسيدگي و سرپرستي شما کوتاهي و اهمال نکرده و ياد شما را از خاطر نبرده‌ايم که اگر جز اين بود، دشواري‌ها و مصيبت‌ها بر شما فرو مي‌آمد و دشمنان، شما را ريشه‌کن مي‌نمودند.

سلامتي و نجات يافتن از خطرات، گرفتاري‌ها و شرّ دشمنان توسط امام بر دو وجه است:
يک. عاقبت و سلامتي از همه خطرات دينيّه و دنيويّه؛

دو. حاصل شدن سلامتي و نجات يافتن از بلايا و گرفتاري‌هاي بسيار سخت و مشکلات عظيم در امر دين و دنيا.

و: پاسداري آئين خدا
با گذشت زمان و اعمال سليقه‌ها و افکار شخصي به مسائل مذهبي و گرايش‌هاي مختلف به سوي برنامه‌هاي ظاهر فريب مکتب‌هاي انحرافي، و سوء استفاده مفسده جويان و قدرت پرستان از آئين اللهي، پاره‌اي از قوانين الهي دستخوش تغييرات زيانبخش مي‌گردد. جلوگيري از اين کار جز با امام معصوم ممکن نيست و حاضر نبودن امام به معناي عدم تصرف او در امور نيست؛ بلکه امام(ع) با اين که غائب است اما در امور تصرف مي‌کند.

چنانچه در بيان نکات آن را بيان داشتيم، پس اگر انحرافي در دين ايجاد شود امام مي‌تواند مستقيماً يا غير مستقيم دخالت کند و جلو انحراف را بگيرد، پس يکي از فوايد امام جلوگيري از انحراف در راه راست است که انجام هم شده است.

2ـ اينکه امام زمان(عج) چند سال حکومت مي‌کند روشن نيست ولي در نهايت امام به شهادت مي‌رسد ليکن زمين از حجت خالي نمي‌ماند و يکي از اعتقادات مسلم شيعه مسئله رجعت است و بعد از ظهور حضرت مهدي(عج) تمام ائمه معصومين(عليهم السلام) به دنيا برمي‌گردند و تمام ائمه به ترتيب و نوبت بعد از امام زمان(عج) حکومت مي‌کنند.

همچنين عده‌‌ي زيادي از مؤمنين خاص به دنيا برمي‌گردند، و نيز عدّه‌اي خاص از کفار براي پس دادن انتقام در همين دنيا احضار مي‌گردند. در اين زمينه اخبار فراواني وارد شده است که مرحوم مجلسي(ره) روايات مربوط به رجعت را در جلد 53 بحار الانوار آورده است. مراجعه فرماييد.

3ـ اينکه ياران امام 313 نفر هستند، منظور ياران اولي امام زمان(ع) هستند که با خود امام زمان(ع) زندگي مي‌کنند و بعد از ظهور ياران ديگر به امام مي‌پيوندند و امام با لشکر زياد از ياران مؤمنش با امکانات و اسلحه روز با دشمنان مقابله مي‌کند و جنگ‌هاي بسيار شديد بين لشکريان امام زمان(ع) و دشمنان رخ مي‌دهد و در نتيجه امام بر دشمنان غلبه مي‌کند.

براي اطلاع از زندگي و احوال حضرت ولي عصر(عج) کتاب «مهدي موعود» را تهيه و مطالعه کنيد.

۴ بازدید

اعتقادات صحيح در مسأله امامت
در تاریخ ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۶ & ساعت ۱۹:۳۱

بخشي از عقايد اين حقير در خصوص مبحث امامت به محضرتان تقديم مي‌‌گردد. لطفا عنايت فرموده؛ صحت و سقم آنها را بيان نماييد.
1- تمامي انبياء الهي اوصيايي داشته‌‌اند که نقش هدايت و رهبري امت بعد از آن نبي را به عهده داشته‌‌اند. پيامبر اعظم(ص) هم اوصيايي داشته‌‌اند که ما از آنها به عنوان «امام» نام مي‌‌بريم، چرا که ايشان به حق، امامت امت پيامبر(ص) را عهده دار بوده‌‌اند و از آنجا که نبي اکرم(ص)، اعظم تمام پيامبران و مقدم بر آنهاست، بنابراين، اوصياء رسول الله نيز اعظم اوصياء و طبق مدارک و رواياتي مقدم بر تمام انبياء الهي نيز هستند.
2- اوصياء به حق و بلا فصل نبي اکرم(ص) که ما از آنها به عنوان امام ياد مي‌‌کنيم عبارتند از:
1) حضرت علي بن ابيطالب(ع)، اميرالمؤمنين، 2) حضرت حسن بن علي(ع) امام المجتبي و سبط الاکبر، 3) حضرت حسين بن علي(ع)، سيدالشهداء، 4) حضرت علي بن الحسين(ع)، زين العابدين، 5) حضرت محمد بن علي(ع)، باقر العلوم، 6) حضرت جعفر بن محمد(ع)، امام الصادق، 7) حضرت موسي بن جعفر(ع)، امام الکاظم، 8) حضرت علي بن موسي(ع)، امام الرضا، 9 ) حضرت محمد بن علي(ع)، امام الجواد، 10) حضرت علي بن محمد(ع)، امام الهادي، 11) حضرت حسن بن علي(ع)، امام العسکري، 12) حضرت حجت بن الحسن(ع)، بقية الله في أرضه، صاحب الامر و العصر و الزمان(عج).
3- معتقدم که امر امامت و تعيين امام، چيزي نيست که به دست مردم و يا شورا باشد، بلکه امري است که نصب آن مستقيما به امر الهي و با بيان پيامبر و يا امام قبلي صورت مي‌‌گيرد که در خصوص دين مبين اسلام هم، اين امر صورت گرفت و بارها و بارها، نبي اکرم(ص)، حضرت علي(ع) را به عنوان جانشين و يار و وزير و وصي خود معرفي کردند و بطور ويژه در واقعه غدير خم آن را بيان نمودند، اما أمّت جاهل و مغرض، از آن روي برتافتند و مسير الهي را از صراط حق آن منحرف نمودند و به بيراهه رفتند.
4- معتقدم کساني که خود را شيعه مي‌‌نامند، اما به راهي غير از شيعه اثني عشري رفتند، همه از صراط حق منحرفند و در واقع:
جنگ هفتاد و دو ملت همه را عذر بنه
چون نديدند حقيقت، ره افسانه زدند
از جمله اين منحرفين مي‌‌توان از اين فِرَق ياد کرد: کيسانيه، زيديه، اسماعيليه، واقفيه، قرامطه و...
5- باز لااقل فِرَق منحرف فوق، در امامتِ سه امام اول اختلاف و انحرافي ندارند و آنها را قبول دارند، کساني که خود را پيرو مکتب خلفا مي‌‌دانند(اهل سنت) که به کلي از ابتداي رحلت پيامبر(ص) به خطا رفته‌‌اند.
6- معتقدم که ائمه دوازدهگانه ما، در يک سطح ويژه اي از علم و معرفت و معنويت قرار دارند. آن بزرگواران از لحاظ علمي داراي علم لدني هستند که آن را از طرف خداوند متعال و نبي اکرم دريافت کرده‌‌اند و از علوم غيب، آن مقدار اطلاع دارند که خداوند متعال اراده کرده است و بي شک علم آنها از علم تمامي مردم عالم، از ابتداي خلقت تا انتهاي آن، بيشتر و کاملتر است.
همچنين در معنويت داراي مقام عصمت هستند که با وجود اختيار بر انجام گناه و خطا، با بينشي که دارند مرتکب هيچگونه عمل مخالف و منافي عصمت نمي شوند.
همچنين در باب کرامات و اعمال خارق العاده، از تمامي مردم و بشريت بالاتر و تواناتر هستند و هر عمل خارق العاده و کرامتي را که اولياء و بندگان صالح خدا با رياضت و عبادت قادر بر انجام آن هستند، ائمه(ع) قادر بر انجام آن کرامت به اذن الله مي‌‌باشند و تمام اين عظمت علمي و معنوي خويش را در پرتو عبادت و بندگي کامل و بي نظير خود بدست آورده و مشمول الطاف ويژه الهي شده‌‌اند.
7- معتقدم که ائمه(ع) واسطه فيض الهي هستند و هيچ چيز در عالم، بدون وساطت ايشان محقق نمي‌‌شود.


تمام آنچه نوشته‌‌ايد صحيح است و با استناد تاريخ و رواياتي که در منابع شيعه و در برخي منابع اهل سنت است حقانيت وصي بودن ائمه دوازده‌گانه(عليهم السلام) که ذکر کرده‌ايد براي پيامبر خدا(ص) ثابت مي‌شود و دين اسلام به خاطر تداوم مسئله امامت، از تحريف سالم مانده است و غير از کساني که اعتقاد به امامت و ولايت ائمه دوازده‌گانه(ع) دارند، ساير فرقه‌‌هاي شيعه نيز راه انحراف را در پيش گرفته‌‌اند و ائمه اثني‌عشر واسطه فيض و رحمت الهي در زمين هستند.

۵۷۲ بازدید

تاريخ ولادت امام کاظم(عليه‌‌السلام)
در تاریخ ۲۸ شهریور ۱۳۹۴ & ساعت ۲۰:۴۱

روز تولد حضرت امام موسي بن جعفر(عليه السلام) که قبلا در تقويم‌ها هفتم صفر ذکر شده بود، وزارت ارشاد تصميم گرفته که روز چهاردهم ذي الحجه را به عنوان روز ولادت آن حضرت تعيين و ثبت نمايد.
با توجه به نقل‌هاي متعدد که ولادت آن حضرت بعد از مراسم حج در محلي به نام أبواء بوده و با توجه به مساحت راه مکه تا ابواء، به نظر مي‌رسد روز بيستم ماه ذي الحجه به عنوان روز ولادت آن حضرت مناسب‌تر باشد.
إظهار نظر جناب مستطاب حضرتعالي راهگشا خواهد بود.

با توجه به روايت معتبري که در کتاب کافي شريف آمده، ولادت حضرت امام کاظم(عليه السلام) در ماه ذي الحجّه، هنگام برگشت از مکه در ابواء که از توابع مدينه است واقع شده، و از قرائن استفاده مي‌شود که در حدود بيستم ذي الحجه بوده است.

۱,۳۲۷ بازدید

نقش ولايت اهلبيت(ع) در نجات انسان از جهنم
در تاریخ ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۳ & ساعت ۱۹:۴۹

شنيدم که شخصي مي‌ فرمود: پيغمبر(ص) فرموده‌‌اند که هر کس حضرت زهرا(س) را دوست داشته باشد به بهشت مي‌‌رود، و هر کس نفرت داشته باشد به جهنم مي‌‌رود و ايشان در مورد افرادي که نسبت به اهل بيت(ع) بي تفاوت هستند و نه نفرت دارند و نه دوست دارند، صحبتي نکرده است. و اين افراد ممکن است از هر دين و مذهبي باشند، که بهشتي يا جهنمي آنها مشخص نيست.
سؤال من اين است که آيا اين مطالب صحيح است؟ نقش ولايت ائمه(ع) در اين افراد به چه صورت ديده مي‌‌شود؟ آيا اديان ديگر که نسبت به اهل بيت بي تفاوت هستند نيز به بهشت مي‌‌روند؟ قبل از ائمه اطهار(ع) افرادي که از دنيا رفته‌‌اند نيز خبري از آنها نداشتند، محاسبه اعمال آنها به چه شکل است؟
بطور کلي در صورت امکان منابعي را در خصوص مطالعه و رفع شبهاتم معرفي نماييد.


بهشت جایگاه کسانی می‌‌‌باشد که دارای  قلب سالم باشند «إلا من أتی الله بقلب سلیم» و کسانی می‌توانند دارای قلب سالم باشند که به خدا و پیامبران الهی و پیامبر اسلام(ص) و ولایت ائمه معصومین(ع) اعتقاد داشته باشند و اعمال نیک انجام دهند.
اما کسانی که  مسلمان نباشند یا مذهب شیعه را نپذیرفته باشند در صورتی که جاهل مقصر باشند، بر اساس روایات اهل جهنم هستند.
در حدیث زیبایی از رسول اکرم(ص) چنین وارد شده که فرمود: اگر عبادت کننده‌‌ای خدای عزوجل را به اندازه عمر نوح عبادت کند و به اندازه کوه احد طلا در راه خدا انفاق نماید و هزار سال پیاده به مکه برود و عمل حج انجام دهد و بعد در بین صفا و مروه در راه خدا مظلومانه شهید شود، ولی ولایت علی بن ابی طالب(ع) را نداشته باشد بوی بهشت را نشود و داخل در آن نمی‌شود. (ارشاد القلوب جلد 2، صفحه 43).
البته کسانی که از ادیان و مذاهب دیگر هستند و جاهل قاصر باشند به نحو ديگري با آنها برخورد مي‌‌شود. جاهل قاصر؛ یعنی کسانی  که از نظر فكرى يا بدنى يا اقتصادى آنچنان ضعيف باشند كه قادر به شناسايى حق از باطل نشوند، و يا اين كه با تشخيص عقيده صحيح، بر اثر ناتوانى جسمى يا ضعف مالى و يا محدودیت‌هایی كه محيط  بر آن‌ها تحميل كرده قادر به انجام وظايف خود به طور كامل نباشند، مستضعف گفته می‌شود.
از امام موسى بن جعفر(علیه‌السلام) پرسيدند كه مستضعفان چه كسانى هستند؟ امام(ع) در پاسخ اين سؤال نوشتند: «مستضعف كسى است كه حجت و دليل به او نرسيده باشد و به وجود اختلاف(در مذاهب و عقايد كه محرك بر تحقيق است) پى نبرده باشد، اما هنگامى كه به اين مطلب پى برد، ديگر مستضعف نيست».
کسانی که مستضعف هستند و اهل نفاق و جنایت نباشند و در اثر استضعاف به مذهب حق گرایش نکرده باشند خداوند در آخرت آن‌ها را آزمایش می‌کنند و اگر در آن آزمایش الهی موفق شدند اهل بهشت می‌شوند.
اما سایر افرادی که قدرت تشخیص حق و باطل را دارند ولی در اثر تعصب و امثال آن تحقیق نمی‌کنند تا به حقانیت مذهب حق برسند، مستضعف نیستند و این افراد در آخرت از رحمت خدا دور هستند و گرفتار عذاب هستند.

۸۸۵ بازدید

علم امام معصوم
در تاریخ ۱۰ آذر ۱۳۹۲ & ساعت ۱۸:۰۲

آيا در زمان امامت يکي از ائمه معصوم، اگر امام بعدي به دنيا آمده باشد ولي هنوز به مقام امامت نرسيده، از علم خاص امامت بهره‌‌مند نيست؟ يعني مثلا در حين امامت امام حسن مجتبي(ع)، امام حسين(ع) از علم ويژه‌‌اي که امام برخوردار است، بهره‌‌مند نيست و در هنگام امامت از آن برخوردار مي‌‌گردد؟


هرچند امامان معصوم قبل از رسیدن به مقام امامت دارای علوم مختلفی بوده‌‌‌اند لیکن علم مخصوص امامت که برای رهبری جامعه لازم است؛ قبل از رسیدن به مقام امامت درآنها وجود نداشته؛ بلکه موقع فرا رسیدن شهادت یکی از امامان علم امامت را به امام بعد از خود تحویل می‌‌داده‌‌اند و این انتقال علم امامت به امام بعدی با دیدار خصوصی که با هم داشتند در قالب چند کلمه که امامان معصوم با هوش ذکاوت خدادادی وفوق العاده‌‌ای که داشتند از آن چند کلمه هزاران باب علم برای ایشان آشکار می‌‌شده علم  امامت را می‌‌گرفتند.

۹۵۳ بازدید