تسلیت شهادت امام محمد باقر(علیه السلام)
۰۱ آبان ۱۳۹۱
۱۲:۰۹
۱,۴۳۲
خلاصه خبر :
آخرین رویداد ها
-
انقلاب اسلامی یک امانت بزرگ الهی است
-
همه روحانیت یک صدا از رهبری معظم انقلاب حمایت کرده و تبعیت از ایشان را بر خود واجب میدانند
-
لزوم تبیین قرآنی مهدویت
-
دفاع از قرآن، زیباترین وجهه راهپیمایی ۲۲ دی
-
آمریکا و اسرائیل نقشه خود را بر اغتشاش و برهمزدن امنیت داخلی ایران متمرکز کردهاند
-
آئین عمامه گذاری طلاب در جشن میلاد امیرالمؤمنین(ع) در حسینیه دفتر آیت الله فاضل لنکرانی
يَا أَبَا جَعْفَرٍ يَا مُحَمَّدَ بْنَ عَلِيٍّ أَيُّهَا الْبَاقِرُ يَا ابْنَ رَسُولِ اللهِ يَا حُجَّةَ اللَّهِ عَلَى خَلْقِهِ
يَا سَيِّدَنَا وَ مَوْلانَا إِنَّا تَوَجَّهْنَا وَ اسْتَشْفَعْنَا وَ تَوَسَّلْنَا بِكَ إِلَى اللهِ وَ قَدَّمْنَاكَ بَيْنَ يَدَيْ حَاجَاتِنَا يَا وَجِيها عِنْدَاللهِ اشْفَعْ لَنَا عِنْدَ الله
شهادت جانگداز و مظلومانه پنجمین ستاره درخشان آسمان امامت و ولایت، شکافنده علوم، حضرت امام محمد باقر(علیه السلام) را به محضر فرزند داغدار و بزرگوارش حضرت حجة بن الحسن المهدی(ع) و تمام شیعیان تسلیت و تعزیت عرض میکنیم.

«صَانِعِ الْمُنَافِقَ بِلِسَانِكَ وَ أَخْلِصْ مَوَدَّتَكَ لِلْمُؤْمِنِ وَ إِنْ جَالَسَكَ يَهُودِيٌّ فَأَحْسِنْ مُجَالَسَتَه»؛
با فرد منافق، به زبان سازش كن، و شخص مؤمن را قلبا دوست بدار، و اگر فردى يهودى با تو همنشين شد، با او بخوبى مجالست كن.
«ثَلَاثَةٌ مِنْ مَكَارِمِ الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ أَنْ تَعْفُوَ عَمَّنْ ظَلَمَكَ وَ تَصِلَ مَنْ قَطَعَكَ وَ تَحْلُمَ إِذَا جُهِلَ عَلَيْكَ»؛
سه چيز از خوبيهاى سراى دنيا و آخرت است: 1- گذشت از آن كس كه بتو ستم كرده، 2- پيوند با كسى كه با تو قطع رابطه نموده است، 3- و ملايمت و بردبارى هنگامى كه مورد جهل واقع شدى.
«الظُّلْمُ ثَلَاثَةٌ ظُلْمٌ لَا يَغْفِرُهُ اللَّهُ وَ ظُلْمٌ يَغْفِرُهُ اللَّهُ وَ ظُلْمٌ لَا يَدَعُهُ اللَّهُ فَأَمَّا الظُّلْمُ الَّذِي لَا يَغْفِرُهُ اللَّهُ فَالشِّرْكُ بِاللَّهِ وَ أَمَّا الظُّلْمُ الَّذِي يَغْفِرُهُ اللَّهُ فَظُلْمُ الرَّجُلِ نَفْسَهُ فِيمَا بَيْنَهُ وَ بَيْنَ اللَّهِ وَ أَمَّا الظُّلْمُ الَّذِي لَا يَدَعُهُ اللَّهُ فَالْمُدَايَنَةُ بَيْنَ الْعِبَادِ»؛
ستم بر سه گونه است: 1- ستمى كه آمرزيدنى نيست، 2- ستمى كه خدا از آن مىگذرد، 3- ستمى كه خدا آن را رها نسازد. امّا آن ستمى كه آمرزيدنى نيست؛ شرك به خدا است، و امّا ستم آمرزيدنى، ستم بنده است بر خود در آنچه ميان او و خدا است. و امّا آن ستمى كه خداوند صرف نظر نكند، حقوقى است كه مردم به يكديگر دارند.
«مَا مِنْ عَبْدٍ يَمْتَنِعُ مِنْ مَعُونَةِ أَخِيهِ الْمُسْلِمِ وَ السَّعْيِ لَهُ فِي حَاجَتِهِ قُضِيَتْ أَوْ لَمْ تُقْضَ إِلَّا ابْتُلِيَ بِالسَّعْيِ فِي حَاجَةِ مَنْ يَأْثَمُ عَلَيْهِ وَ لَا يُؤْجَرُ وَ مَا مِنْ عَبْدٍ يَبْخَلُ بِنَفَقَةٍ يُنْفِقُهَا فِيمَا يُرْضِي اللَّهُ إِلَّا ابْتُلِيَ بِأَنْ يُنْفِقَ أَضْعَافَهَا فِيمَا أَسْخَطَ اللَّه»؛
هيچ بندهاى نيست كه از يارى و كمك به برادر مسلمان خود و تلاش در راه نيازش(چه برآورده شود و چه نشود) خوددارى كند و امتناع ورزد، جز آنكه گرفتار بر آوردن حاجت كسى میشود كه بر عليه او مرتكب گناه گردد و اجرى هم نخواهد داشت. و هيچ بندهاى نيست كه از صرف هزينه و خرجى در راه خدا بخل ورزد، جز آنكه گرفتار صرف مخارج چند برابر آن در آنچه خداى را بخشم آورد، گردد.
«قَالَ يَوْماً رَجُلٌ عِنْدَهُ اللَّهُمَّ أَغْنِنَا عَنْ جَمِيعِ خَلْقِكَ فَقَالَ أَبُو جَعْفَرٍ ع لَا تَقُلْ هَكَذَا وَ لَكِنْ قُلِ اللَّهُمَّ أَغْنِنَا عَنْ شِرَارِ خَلْقِكَ فَإِنَّ الْمُؤْمِنَ لَا يَسْتَغْنِي عَنْ أَخِيه»؛
روزى شخصى در حضور آن حضرت(ع) گفت: «خداوندا! ما را از تمام خلقت بىنياز فرما». امام باقر(ع) خطاب به او فرمود: اين گونه مگو، بلكه بگو: «خداوندا ما را از بدان و أشرار خلقت بىنياز فرما»، چرا كه بىشكّ فرد مؤمن از برادر خود بىنياز نخواهد بود.
(منبع روایات: تحف العقول: 293)