pic
pic

مفاتیح الجنان

مطالب:
موضوع:
زيارت اربعين

يعنی بيستم صفر (شيخ در تهذيب و مصباح روايت کرده از حضرت امام حسن عسکری عليه السلام که فرموده: علامات مؤمن پنج چيز است پنجاه و يک رکعت نماز گزاشتن که مراد هفده رکعت فريضه و سی و چهار رکعت نافله است در هر شب و روز و زيارت اربعين کردن و انگشتر در دست راست کردن و جبين را در سجده بر خاک گذاشتن و بسم الله الرحمن الرحيم را بلند گفتن) و کيفيت زيارت حضرت امام حسين عليه السلام در اين روز به دو نحو رسيده يکی زيارتی است که (شيخ در تهذيب و مصباح روايت کرده از صفوان جمال که گفت: فرمود به من مولايم حضرت صادق عليه السلام در زيارت اربعين که زيارت می‌کنی در هنگامی که روز بلند شده باشد و می‌گويی:

السَّلامُ عَلَی وَلِيِّ اللَّهِ وَ حَبِيبِهِ السَّلامُ عَلَی خَلِيلِ اللَّهِ وَ نَجِيبِهِ السَّلامُ عَلَی صَفِيِّ اللَّهِ وَ ابْنِ صَفِيِّهِ السَّلامُ عَلَی الْحُسَيْنِ الْمَظْلُومِ الشَّهِيدِ السَّلامُ عَلَی أَسِيرِ الْکُرُبَاتِ وَ قَتِيلِ الْعَبَرَاتِ اللَّهُمَّ إِنِّي أَشْهَدُ أَنَّهُ وَلِيُّکَ وَ ابْنُ وَلِيِّکَ وَ صَفِيُّکَ وَ ابْنُ صَفِيِّکَ الْفَائِزُ بِکَرَامَتِکَ أَکْرَمْتَهُ بِالشَّهَادَةِ وَ حَبَوْتَهُ بِالسَّعَادَةِ وَ اجْتَبَيْتَهُ بِطِيبِ الْوِلادَةِ وَ جَعَلْتَهُ سَيِّدا مِنَ السَّادَةِ وَ قَائِدا مِنَ الْقَادَةِ وَ ذَائِدا مِنَ الذَّادَةِ وَ أَعْطَيْتَهُ مَوَارِيثَ الْأَنْبِيَاءِ وَ جَعَلْتَهُ حُجَّةً عَلَی خَلْقِکَ مِنَ الْأَوْصِيَاءِ فَأَعْذَرَ فِي الدُّعَاءِ وَ مَنَحَ النُّصْحَ وَ بَذَلَ مُهْجَتَهُ فِيکَ لِيَسْتَنْقِذَ عِبَادَکَ مِنَ الْجَهَالَةِ وَ حَيْرَةِ الضَّلالَةِ وَ قَدْ تَوَازَرَ عَلَيْهِ مَنْ غَرَّتْهُ الدُّنْيَا وَ بَاعَ حَظَّهُ بِالْأَرْذَلِ الْأَدْنَی وَ شَرَی آخِرَتَهُ بِالثَّمَنِ الْأَوْکَسِ وَ تَغَطْرَسَ وَ تَرَدَّی فِي هَوَاهُ وَ أَسْخَطَکَ وَ أَسْخَطَ نَبِيَّکَ وَ أَطَاعَ مِنْ عِبَادِکَ أَهْلَ الشِّقَاقِ وَ النِّفَاقِ وَ حَمَلَةَ الْأَوْزَارِ الْمُسْتَوْجِبِينَ النَّارَ [لِلنَّارِ] فَجَاهَدَهُمْ فِيکَ صَابِرا مُحْتَسِبا حَتَّی سُفِکَ فِي طَاعَتِکَ دَمُهُ وَ اسْتُبِيحَ حَرِيمُهُ اللَّهُمَّ فَالْعَنْهُمْ لَعْنا وَبِيلا وَ عَذِّبْهُمْ عَذَابا أَلِيما السَّلامُ عَلَيْکَ يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَيْکَ يَا ابْنَ سَيِّدِ الْأَوْصِيَاءِ أَشْهَدُ أَنَّکَ أَمِينُ اللَّهِ وَ ابْنُ أَمِينِهِ عِشْتَ سَعِيدا وَ مَضَيْتَ حَمِيدا وَ مُتَّ فَقِيدا مَظْلُوما شَهِيدا وَ أَشْهَدُ أَنَّ اللَّهَ مُنْجِزٌ مَا وَعَدَکَ وَ مُهْلِکٌ مَنْ خَذَلَکَ وَ مُعَذِّبٌ مَنْ قَتَلَکَ وَ أَشْهَدُ أَنَّکَ وَفَيْتَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَ جَاهَدْتَ فِي سَبِيلِهِ حَتَّی أَتَاکَ الْيَقِينُ فَلَعَنَ اللَّهُ مَنْ قَتَلَکَ وَ لَعَنَ اللَّهُ مَنْ ظَلَمَکَ وَ لَعَنَ اللَّهُ أُمَّةً سَمِعَتْ بِذَلِکَ فَرَضِيَتْ بِهِ اللَّهُمَّ إِنِّي أُشْهِدُکَ أَنِّي وَلِيٌّ لِمَنْ وَالاهُ وَ عَدُوٌّ لِمَنْ عَادَاهُ بِأَبِي أَنْتَ وَ أُمِّي يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّکَ کُنْتَ نُورا فِي الْأَصْلابِ الشَّامِخَةِ وَ الْأَرْحَامِ الْمُطَهَّرَةِ [الطَّاهِرَةِ] لَمْ تُنَجِّسْکَ الْجَاهِلِيَّةُ بِأَنْجَاسِهَا وَ لَمْ تُلْبِسْکَ الْمُدْلَهِمَّاتُ مِنْ ثِيَابِهَا وَ أَشْهَدُ أَنَّکَ مِنْ دَعَائِمِ الدِّينِ وَ أَرْکَانِ الْمُسْلِمِينَ وَ مَعْقِلِ الْمُؤْمِنِينَ وَ أَشْهَدُ أَنَّکَ الْإِمَامُ الْبَرُّ التَّقِيُّ الرَّضِيُّ الزَّکِيُّ الْهَادِي الْمَهْدِيُّ وَ أَشْهَدُ أَنَّ الْأَئِمَّةَ مِنْ وُلْدِکَ کَلِمَةُ التَّقْوَی وَ أَعْلامُ الْهُدَی وَ الْعُرْوَةُ الْوُثْقَی وَ الْحُجَّةُ عَلَی أَهْلِ الدُّنْيَا وَ أَشْهَدُ أَنِّي بِکُمْ مُؤْمِنٌ وَ بِإِيَابِکُمْ مُوقِنٌ بِشَرَائِعِ دِينِي وَ خَوَاتِيمِ عَمَلِي وَ قَلْبِي لِقَلْبِکُمْ سِلْمٌ وَ أَمْرِي لِأَمْرِکُمْ مُتَّبِعٌ وَ نُصْرَتِي لَکُمْ مُعَدَّةٌ حَتَّی يَأْذَنَ اللَّهُ لَکُمْ فَمَعَکُمْ مَعَکُمْ لا مَعَ عَدُوِّکُمْ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْکُمْ وَ عَلَی أَرْوَاحِکُمْ وَ أَجْسَادِکُمْ [أَجْسَامِکُمْ‌] وَ شَاهِدِکُمْ وَ غَائِبِکُمْ وَ ظَاهِرِکُمْ وَ بَاطِنِکُمْ آمِينَ رَبَّ الْعَالَمِينَ.

پس دو رکعت نماز می‌کنی و دعا می‌کنی به آنچه می‌خواهی و برمی‌گردی و ديگر زيارتی است که از جابر منقول است و کيفيت آن چنان است که از عطا روايت شده که گفت با جابر بن عبد الله انصاری بودم در روز بيستم ماه صفر چون به غاضريه رسيديم در آب فرات غسل کرد و پيراهن طاهری که با خود داشت پوشيد پس گفت که آيا با تو چيزی هست از بوی خوش ای عطا گفتم با من سعد هست پس قدری از آن گرفت و بر سر و بدن پاشيد و پابرهنه روانه شد تا ايستاد نزد سر مبارک امام حسين عليه السلام و سه مرتبه الله اکبر گفت پس افتاد و بيهوش شد و چون به هوش آمد شنيدم که می‌گفت السَّلامُ عَلَيْکُمْ يَا آلَ اللَّهِ الخ که بعينه همان زيارت نيمه رجب است که ما ذکر نموديم و با آن فرقی ندارد جز چند کلمه که شايد از اختلاف نسخ باشد چنانچه شيخ مرحوم احتمال داده پس اگر کسی خواست که آن را نيز بخواند رجوع کند به زيارت نيمه رجب و همان را بخواند مؤلف گويد که زيارت امام حسين عليه السلام در اوقات شريفه و ليالی و ايام متبرکه به غير از اين اوقات که ذکر شد نيز افضل است خصوصا اوقاتی که به آن حضرت نسبتی داشته باشد مانند روز مباهله و روز نزول هل أتی و روز ولادت شريف آن حضرت و شبهای جمعه و از روايتی مستفاد می‌شود که حق تعالی در هر شب جمعه نظر مکرمتی بر آن حضرت فرمايد و جميع پيغمبران و اوصيای ايشان را به زيارت او بفرستد (و ابن قولويه از حضرت صادق عليه السلام روايت کرده که: هرکه زيارت کند قبر امام حسين عليه السلام را در هر جمعه آمرزيده شود البته و از دنيا بيرون نرود با حال حسرت از دنيا و مسکنش در بهشت با امام حسين عليه السلام باشد) و در خبر اعمش است که همسايه او برای او گفت در خواب ديدم که رقعه‌ها از آسمان فرو می‌ريزد که در آنها امان نوشته‌اند برای هر که زيارت امام حسين عليه السلام کند در شب جمعه و بعد از اين در اعمال کاظمين در حکايت حاجی علی بغدادی اشاره به اين مطلب خواهد شد و غير اين اوقات از اوقات شريفه ديگر (و روايت شده: از حضرت صادق عليه السلام پرسيدند که آيا زيارت امام حسين عليه السلام را وقتی هست که بهتر از وقت ديگر باشد فرمود که زيارت کنيد آن حضرت را در هر وقت و هر زمان زيرا که زيارت آن حضرت خير مقرری است هر که آن را بيشتر بعمل آورد خير بيشتر خواهد يافت و هر که کمتر کند کمتر خواهد يافت و سعی کنيد در زيارت کردن آن حضرت در اوقات شريفه که اعمال صالحه در آنها ثوابش مضاعف است و در آن اوقات شريفه ملائکه از آسمان نازل می‌شوند از برای زيارت آن حضرت) الخ و از برای خصوص اين اوقات مذکوره زيارت منقولی يافت نشده بلی در روز سوم ماه شعبان که روز تولد حضرت امام حسين عليه السلام است دعايی از ناحيه شريفه بيرون آمده که بايست آن را خواند و ما آن را در اعمال ماه شعبان ذکر کرديم و بدان نيز که زيارت آن حضرت در غير کربلا از شهرهای دور فضيلت زيادی دارد و ما در اينجا به ذکر دو روايت که در کافی و تهذيب و فقيه است قناعت می‌کنيم روايت اول (ابن ابی عمير از هشام روايت کرده که حضرت صادق عليه السلام فرمود که: هرگاه راه يکی از شما دور و از خانه‌اش تا به قبور ما مسافت بسيار باشد بالا رود به پشت بام بلندتر منزل خود و دو رکعت نماز کند و اشاره کند به سلام کردن بسوی قبرهای ما پس بدرستيکه آن به ما می‌رسد) روايت دوم از حنان بن سدير از پدرش منقول است که حضرت صادق عليه السلام به من فرمود ای سدير زيارت می‌کنی قبر حسين عليه السلام را در هر روز عرض کردم که فدای تو گردم نه فرمود شما چه جفاکاريد در هر جمعه زيارت می‌کنيد او را گفتم نه فرمود در هر ماهی زيارت می‌کنيد گفتم نه فرمود در هر سالی او را زيارت می‌کنيد گفتم گاهی از سالها شده که زيارت کرده‌ام فرمود ای سدير چه جفاکاريد شما به امام حسين عليه السلام آيا ندانستيد که حق تعالی را دو هزار هزار فرشته است و در تهذيب و فقيه هزار هزار فرشته است ژوليده مو گرد آلوده که می‌گريند بر آن حضرت و زيارت می‌کنند و سست نمی‌شوند و چه می‌شود برای تو ای سدير که زيارت کنی قبر حسين عليه السلام را در هر جمعه پنج مرتبه و در هر روزی يک مرتبه گفتم فدايت شوم بين ما و بين او فرسخهای بسيار است فرمود به من که بالا رو به بام خانه‌ات پس نظر کن به جانب راست و چپ پس بلند کن سر خود را بسوی آسمان پس قصد کن جانب قبر آن حضرت را و بگو السَّلامُ عَلَيْکَ يَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَيْکَ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَکَاتُهُ نوشته می‌شود برای تو زيارتی و آن زيارت حجه و عمره است سدير گفت بسا شد که بجا آوردم اين را در ماه بيشتر از بيست مرتبه) و در صدر زيارت اول از زيارات مطلقه گذشت چيزی که مناسب اين مقام بود.