pic
pic

مفاتیح الجنان

مطالب:
موضوع:
زيارت هفتم حضرت أمير المؤمنين عليه السلام‌

زيارتی است که سيد بن طاوس در مصباح الزائر نقل کرده به اين کيفيت که: قصد کن باب السلام يعنی درگاه روضه مقدسه أمير المؤمنين عليه السلام که ضريح مقدس نمايان می‌شود پس بگو سی و چهار مرتبه اللَّهُ أَکْبَرُ و بگو:

سَلامُ اللَّهِ وَ سَلامُ مَلائِکَتِهِ الْمُقَرَّبِينَ وَ أَنْبِيَائِهِ الْمُرْسَلِينَ وَ عِبَادِهِ الصَّالِحِينَ وَ جَمِيعِ الشُّهَدَاءِ وَ الصِّدِّيقِينَ عَلَيْکَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ السَّلامُ عَلَی آدَمَ صِفْوَةِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَی نُوحٍ نَبِيِّ اللَّهِ السَّلامُ عَلَی إِبْرَاهِيمَ خَلِيلِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَی مُوسَی کَلِيمِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَی عِيسَی رُوحِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَی مُحَمَّدٍ حَبِيبِ اللَّهِ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَکَاتُهُ السَّلامُ عَلَی اسْمِ اللَّهِ الرَّضِيِّ وَ وَجْهِهِ الْعَلِيِّ وَ صِرَاطِهِ السَّوِيِّ السَّلامُ عَلَی الْمُهَذَّبِ الصَّفِيِّ السَّلامُ عَلَی أَبِي الْحَسَنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَکَاتُهُ السَّلامُ عَلَی خَالِصِ الْأَخِلاءِ السَّلامُ عَلَی الْمَخْصُوصِ بِسَيِّدَةِ النِّسَاءِ السَّلامُ عَلَی الْمَوْلُودِ فِي الْکَعْبَةِ الْمُزَوَّجِ فِي السَّمَاءِ السَّلامُ عَلَی أَسَدِ اللَّهِ فِي الْوَغَی السَّلامُ عَلَی مَنْ شُرِّفَتْ بِهِ مَکَّةُ وَ مِنًی السَّلامُ عَلَی صَاحِبِ الْحَوْضِ وَ حَامِلِ اللِّوَاءِ السَّلامُ عَلَی خَامِسِ أَهْلِ الْعَبَاءِ السَّلامُ عَلَی الْبَائِتِ عَلَی فِرَاشِ النَّبِيِّ وَ مُفْدِيهِ بِنَفْسِهِ مِنَ الْأَعْدَاءِ السَّلامُ عَلَی قَالِعِ بَابِ خَيْبَرَ وَ الدَّاحِي بِهِ فِي الْفَضَاءِ السَّلامُ عَلَی مُکَلِّمِ الْفِتْيَةِ فِي کَهْفِهِمْ بِلِسَانِ الْأَنْبِيَاءِ السَّلامُ عَلَی مُنْبِعِ الْقَلِيبِ فِي الْفَلا السَّلامُ عَلَی قَالِعِ الصَّخْرَةِ وَ قَدْ عَجَزَ عَنْهَا الرِّجَالُ الْأَشِدَّاءُ السَّلامُ عَلَی مُخَاطِبِ الثُّعْبَانِ عَلَی مِنْبَرِ الْکُوفَةِ بِلِسَانِ الْفُصَحَاءِ السَّلامُ عَلَی مُخَاطِبِ الذِّئْبِ وَ مُکَلِّمِ الْجُمْجُمَةِ بِالنَّهْرَوَانِ وَ قَدْ نَخِرَتِ الْعِظَامُ بِالْبِلَی السَّلامُ عَلَی صَاحِبِ الشَّفَاعَةِ فِي يَوْمِ الْوَرَی وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَکَاتُهُ السَّلامُ عَلَی الْإِمَامِ الزَّکِيِّ حَلِيفِ الْمِحْرَابِ السَّلامُ عَلَی صَاحِبِ الْمُعْجِزِ الْبَاهِرِ وَ النَّاطِقِ بِالْحِکْمَةِ وَ الصَّوَابِ السَّلامُ عَلَی مَنْ عِنْدَهُ تَأْوِيلُ الْمُحْکَمِ وَ الْمُتَشَابِهِ وَ عِنْدَهُ أُمُّ الْکِتَابِ السَّلامُ عَلَی مَنْ رُدَّتْ عَلَيْهِ الشَّمْسُ حِينَ تَوَارَتْ بِالْحِجَابِ السَّلامُ عَلَی مُحْيِي اللَّيْلِ الْبَهِيمِ بِالتَّهَجُّدِ وَ الاکْتِيَابِ السَّلامُ عَلَی مَنْ خَاطَبَهُ جَبْرَئِيلُ بِإِمْرَةِ الْمُؤْمِنِينَ بِغَيْرِ ارْتِيَابٍ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَکَاتُهُ السَّلامُ عَلَی سَيِّدِ السَّادَاتِ السَّلامُ عَلَی صَاحِبِ الْمُعْجِزَاتِ السَّلامُ عَلَی مَنْ عَجِبَ مِنْ حَمَلاتِهِ فِي الْحُرُوبِ مَلائِکَةُ سَبْعِ سَمَاوَاتٍ السَّلامُ عَلَی مَنْ نَاجَی الرَّسُولَ فَقَدَّمَ بَيْنَ يَدَيْ نَجْوَاهُ صَدَقَاتٍ السَّلامُ عَلَی أَمِيرِ الْجُيُوشِ وَ صَاحِبِ الْغَزَوَاتِ السَّلامُ عَلَی مُخَاطِبِ ذِئْبِ الْفَلَوَاتِ السَّلامُ عَلَی نُورِ اللَّهِ فِي الظُّلُمَاتِ السَّلامُ عَلَی مَنْ رُدَّتْ لَهُ الشَّمْسُ فَقَضَی مَا فَاتَهُ مِنَ الصَّلاةِ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَکَاتُهُ السَّلامُ عَلَی أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ السَّلامُ عَلَی سَيِّدِ الْوَصِيِّينَ السَّلامُ عَلَی إِمَامِ الْمُتَّقِينَ السَّلامُ عَلَی وَارِثِ عِلْمِ النَّبِيِّينَ السَّلامُ عَلَی يَعْسُوبِ الدِّينِ السَّلامُ عَلَی عِصْمَةِ الْمُؤْمِنِينَ السَّلامُ عَلَی قُدْوَةِ الصَّادِقِينَ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَکَاتُهُ السَّلامُ عَلَی حُجَّةِ الْأَبْرَارِ السَّلامُ عَلَی أَبِي الْأَئِمَّةِ الْأَطْهَارِ السَّلامُ عَلَی الْمَخْصُوصِ بِذِي الْفَقَارِ السَّلامُ عَلَی سَاقِي أَوْلِيَائِهِ مِنْ حَوْضِ النَّبِيِّ الْمُخْتَارِ صَلَّی اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ مَا اطَّرَدَ اللَّيْلُ وَ النَّهَارُ السَّلامُ عَلَی النَّبَإِ الْعَظِيمِ السَّلامُ عَلَی مَنْ أَنْزَلَ اللَّهُ فِيهِ وَ إِنَّهُ فِي أُمِّ الْکِتَابِ لَدَيْنَا لَعَلِيٌّ حَکِيمٌ السَّلامُ عَلَی صِرَاطِ اللَّهِ الْمُسْتَقِيمِ السَّلامُ عَلَی الْمَنْعُوتِ فِي التَّوْرَاةِ وَ الْإِنْجِيلِ وَ الْقُرْآنِ الْحَکِيمِ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَکَاتُهُ پس می‌اندازی خود را بر ضريح و می‌بوسی آن را و می‌گويی يَا أَمِينَ اللَّهِ يَا حُجَّةَ اللَّهِ يَا وَلِيَّ اللَّهِ يَا صِرَاطَ اللَّهِ زَارَکَ عَبْدُکَ وَ وَلِيُّکَ اللائِذُ بِقَبْرِکَ وَ الْمُنِيخُ رَحْلَهُ بِفِنَائِکَ الْمُتَقَرِّبُ إِلَی اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ الْمُسْتَشْفِعُ بِکَ إِلَی اللَّهِ زِيَارَةَ مَنْ هَجَرَ فِيکَ صَحْبَهُ وَ جَعَلَکَ بَعْدَ اللَّهِ حَسْبَهُ أَشْهَدُ أَنَّکَ الطُّورُ وَ الْکِتَابُ الْمَسْطُورُ وَ الرَّقُّ الْمَنْشُورُ وَ بَحْرُ الْعِلْمِ الْمَسْجُورُ يَا وَلِيَّ اللَّهِ إِنَّ لِکُلِّ مَزُورٍ عِنَايَةً فِيمَنْ زَارَهُ وَ قَصَدَهُ وَ أَتَاهُ وَ أَنَا وَلِيُّکَ وَ قَدْ حَطَطْتُ رَحْلِي بِفِنَائِکَ وَ لَجَأْتُ إِلَی حَرَمِکَ وَ لُذْتُ بِضَرِيحِکَ لِعِلْمِي بِعَظِيمِ مَنْزِلَتِکَ وَ شَرَفِ حَضْرَتِکَ وَ قَدْ أَثْقَلَتِ الذُّنُوبُ ظَهْرِي وَ مَنَعَتْنِي رُقَادِي فَمَا أَجِدُ حِرْزا وَ لا مَعْقِلا وَ لا مَلْجَأً أَلْجَأُ إِلَيْهِ إِلا اللَّهَ تَعَالَی وَ تَوَسُّلِي بِکَ إِلَيْهِ وَ اسْتِشْفَاعِي بِکَ لَدَيْهِ فَهَا أَنَا نَازِلٌ بِفِنَائِکَ وَ لَکَ عِنْدَ اللَّهِ جَاهٌ عَظِيمٌ وَ مَقَامٌ کَرِيمٌ فَاشْفَعْ لِي عِنْدَ اللَّهِ رَبِّکَ يَا مَوْلايَ پس ببوس ضريح را و روی خود را به قبله کن بگو اللَّهُمَّ إِنِّي أَتَقَرَّبُ إِلَيْکَ يَا أَسْمَعَ السَّامِعِينَ وَ يَا أَبْصَرَ النَّاظِرِينَ وَ يَا أَسْرَعَ الْحَاسِبِينَ وَ يَا أَجْوَدَ الْأَجْوَدِينَ بِمُحَمَّدٍ خَاتَمِ النَّبِيِّينَ رَسُولِکَ إِلَی الْعَالَمِينَ وَ بِأَخِيهِ وَ ابْنِ عَمِّهِ الْأَنْزَعِ الْبَطِينِ الْعَالِمِ الْمُبِينِ عَلِيٍّ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ الْإِمَامَيْنِ الشَّهِيدَيْنِ وَ بِعَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ زَيْنِ الْعَابِدِينَ وَ بِمُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ بَاقِرِ عِلْمِ الْأَوَّلِينَ وَ بِجَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ زَکِيِّ الصِّدِّيقِينَ وَ بِمُوسَی بْنِ جَعْفَرٍ الْکَاظِمِ الْمُبِينِ [وَ حَبِيسِ الظَّالِمِينَ‌] وَ بِعَلِيِّ بْنِ مُوسَی الرِّضَا الْأَمِينِ وَ بِمُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ الْجَوَادِ عَلَمِ الْمُهْتَدِينَ وَ بِعَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدٍ الْبَرِّ الصَّادِقِ سَيِّدِ الْعَابِدِينَ وَ بِالْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ الْعَسْکَرِيِّ وَلِيِّ الْمُؤْمِنِينَ وَ بِالْخَلَفِ الْحُجَّةِ صَاحِبِ الْأَمْرِ مُظْهِرِ الْبَرَاهِينِ أَنْ تَکْشِفَ مَا بِي مِنَ الْهُمُومِ وَ تَکْفِيَنِي شَرَّ الْبَلاءِ الْمَحْتُومِ وَ تُجِيرَنِي مِنَ النَّارِ ذَاتِ السَّمُومِ بِرَحْمَتِکَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.

پس دعا کن برای هر چه بخواهی و وداع نما آن حضرت را و برگرد مؤلف گويد که سيد عبد الکريم بن طاوس در فرحة الغري روايت کرده که: حضرت امام زين العابدين عليه السلام وارد کوفه شد و داخل شد در مسجد آن و در مسجد بود أبو حمزه ثمالی که از زاهدين اهل کوفه و مشايخ آنجا بود پس حضرت دو رکعت نماز گزاشت أبو حمزه ثمالی گفت نشنيدم لهجه‌ای پاکيزه‌تر از او نزديکش رفتم تا بشنوم چه می‌گويد شنيدم می‌گويد إِلَهِي إِنْ کَانَ [کُنْتُ‌] قَدْ عَصَيْتُکَ فَإِنِّي قَدْ أَطَعْتُکَ فِي أَحَبِّ الْأَشْيَاءِ إِلَيْکَ و اين دعايی است معروف مؤلف گويد که ذکر اين دعا بعد از اين در اعمال کوفه بيايد و آنکه أبو حمزه گفت که آن بزرگوار آمد نزد ستون هفتم و نعلين را کند و ايستاد و دستها را تا برابر گوش بلند کرد و تکبيری گفت که جميع موهای بدن من از دهشت آن راست ايستاد پس چهار رکعت نماز گزارد و رکوع و سجودش را نيکو بعمل آورد پس اين دعا را خواند إِلَهِي إِنْ کُنْتُ قَدْ عَصَيْتُکَ تا آخر دعا و موافق روايت سابقه آن بزرگوار برخاست و رفت أبو حمزه گفت که من عقب او رفتم تا مناخ کوفه و آن مکانی بود که شتران را در آنجا می‌خوابانيدند ديدم در آنجا غلام سياهی است و با او است شتر گزيده و ناقه گفتم با او ای سياه اين مرد کيست گفت أَ وَ يَخْفَی عَلَيْکَ شَمَائِلُهُ از سيما و شمايلش او را نشناختی او علی بن الحسين است أبو حمزه گفت پس خود را انداختم روی قدمهای آن حضرت بوسيدم آن را که آن جناب نگذاشت و با دست خود سر مرا بلند کرد و فرمود مکن سجود نشايد مگر برای خداوند عز و جل گفتم يا ابن رسول الله برای چه اينجا آمديد فرمود که از برای آنچه که ديدی يعنی نماز در مسجد کوفه و اگر مردم بدانند که چه فضيلتی است در آن بيايند بسوی آن اگر چه به روش کودکان خود را بر زمين کشند يعنی بيايند هر چند در نهايت سختی باشد راه رفتن برايشان مانند اطفالی که راه نيفتاده‌اند نشسته حرکت می‌نمايند پس فرمود آيا ميل داری که زيارت کنی با من قبر جدم علی بن ابی طالب عليه السلام را گفتم بلی پس حرکت فرمود و من در سايه ناقه او بودم و حديث می‌کرد مرا تا رسيديم به غريين و آن بقعه‌ای بود سفيد که نور آن می‌درخشيد پس از شتر خويش پياده شد و دو طرف روی خود را بر آن زمين گذاشت و فرمود ای ابا حمزه اين قبر جد من علی بن ابی طالب عليه السلام است پس زيارت کرد آن حضرت را به زيارتی که اول آن السَّلامُ عَلَی اسْمِ اللَّهِ الرَّضِيِّ وَ نُورِ وَجْهِهِ الْمُضِي‌ءِ است پس وداع کرد با آن قبر مطهر و رفت بسوی مدينه و من برگشتم بسوی کوفه مؤلف گويد که از ذکر نکردن سيد اين زيارت را در فرحه تأسف می‌خوردم و در جستجوی آن بودم تا اينکه يک يک زياراتی که برای حضرت امير المؤمنين عليه السلام نقل شده ملاحظه کردم زيارتی که در اول آن اين دو جمله باشد نيافتم مگر اين زيارت شريف که جمله اولش موافق است و جمله دوم مختلف پس شايد که اين زيارت همان زيارت باشد و اين اختلاف چندان ضرر ندارد و اگر گويی که اول اين زيارت سَلامُ اللَّهِ وَ سَلامُ مَلائِکَتِهِ است نه السَّلامُ عَلَی اسْمِ اللَّهِ گوييم اول زيارت همان السَّلامُ عَلَی اسْمِ اللَّهِ الرَّضِيِّ است و سلامهای سابق به منزله اذن دخول و طلب رخصت است و شاهد بر اين مطلب تطبيق اين زيارت است با زيارت روز مولود که کمال مشابهت را با هم دارند رجوع کن به آنجا تا بر تو معلوم شود و نيز بدان که در زيارت ششم و زيارت روز مولود اين دو جمله بدون لفظ نور می‌باشد اما نه در اول زيارت و الله العالم و بالجمله ما را از زيارات مطلقه همين هفت زيارت که نقل کرديم کافی است و اگر کسی بيش از اين خواسته باشد بخواند زيارات جامعه را و بخواند نيز زيارت مبسوطی را که بعد از اين برای روز غدير نقل می‌کنيم زيرا که روايت شده به خواندن آن زيارت در هر وقت و در هر کجا که شخص باشد و بايد غنيمت شمرد زيارت حضرت امير المؤمنين عليه السلام و نماز در آن حرم مطهر را زيرا که نماز در نزد آن بزرگوار مقابل دويست هزار نماز است (و از حضرت صادق عليه السلام منقول است که: هر که زيارت کند امام مفترض الطاعه را و نماز گزارد نزد او چهار رکعت نوشته شود برای او حجه و عمره) و ما در هدية الزائرين اشاره کرديم به فضيلت مجاورت قبر امير المؤمنين عليه السلام لکن به شرط آنکه مجاور حق جوار آن حضرت را ملحوظ داشته باشد و اين مطلب بسيار مشکلی است که برای هر کس ممکن نيست و مقام را مقتضی ذکر آن نيست طالبين رجوع کنند به کلمه طيبه