کف سالن، سراميک فرش است، که راه آب يا همان چاه خروجي ندارد. مطمئنم اين سالن به بول و غيره نجس شده است. پس از آنكه عين نجاست را از آنجا برداشتيم و آب شلنگ را به آنجا وصل كرديم و آنجا را در برگرفت، طهارت تحقق مي‌‌يابد. اکنون آيا لازم و شرط است، که غساله آن را که به علت نبودن راه آب در سطح آن زمين به طور راکد جمع شده و در اصل؛ نجسي‌‌هاي محل نجسي را که عين نجاستش را برداشتيم، در خود حل و مستهلک کرده؛ ولي همچنان تشخيص بو و رنگ و مزه نجاست در آن(آب راکد) امکان پذير نيست را جمع آوري كنيم؟ و اگر لازم نيست؛ به چه دليل مي‌‌گوييد آن آبهاي شلنگي که به محل نجسي که عين نجاستش را برداشتيم برخورد مي‌‌کند و با حل و مسهلک کردن نجسي آن محل، در خودشان در حالت راکد که رنگ و بو و مزه نجاست را هم به خود نگرفته، مي‌‌ماند، پاک است؟

در برخي جاده‌‌ها اتفاق ميفتد که شبها خودروهايي با حيواناتي مثل شتر تصادف کرده‌‌اند. از آنجا که طبق قانون، رها کردن حيوان اهلي در شب خلاف محسوب مي‌‌شود و در برخورد حيوانات اهلي با خودروها، بايد مالک حيوان، ضرر وارده شده به خودروي آسيب ديده را پرداخت نمايد و در چنين مواقعي حيوان هيچ صاحبي پيدا نمي‌‌کند، لذا سر بريدن حيوان(به عنوان مثال شتر) توسط راننده متضرر و فروش گوشت آن براي جبران خسارت چه حکمي دارد؟ لازم به ذکر است که در صورت عدم ذبح و فروش گوشت، هم حيوان حرام مي‌‌شود و هم راننده بخت برگشته بايد تمام هزينه‌‌ها را از جيبش خرج کند.

زکات فطره سربازان و طلاب، که الان نان‌خور دولت و حوزه محسوب مي‌‌شوند بر عهده کيست؟ همچنين کارگران کارگاهها که نانخور آن کارگاه محسوب مي‌‌شوند.

من نمي‌دانم چند روز نماز و روزه قضا دارم، براي انجام فريضه چکار کنم؟

پدر و مادرم از چندسال پيش نذر کرده اند که شب تاسوعا سفره ي نذري امام حسين(ع) پهن کنند و چند سال اخير هم اين کار را انجام داده اند. حالا يک سوال دارم: با توجه به اينکه اکثر اهالي روستاي ما افرادي هستند که از لحاظ مالي در سطح متوسط رو به بالا و يا بعضا خيلي خوب هستند، آيا امکان تغيير دادن شيوه نذري وجود دارد؟ يعني ايرادي ندارد که آن را در ظرف ريخته و بين افراد فقير روستاهاي مجاور پخش کرد؟ يا کما کان بايد به شيوه قبل عمل نمود؟

لطمه زدن براي مرد و زن در عزاداري اهل بيت (ع) چه حکمي دارد و آيا مستحب است؟