شخصي يک واحد آپارتمان متعلق به خود را که يکسال اجاره بوده، به موجب مبايعه نامه مورخ 18 /8 /1390 به فردي واگذار نموده. خريدار هم با علم و آگاهي کامل به موضوع، مبادرت به انعقاد قرارداد مي‌نمايد. خريدار متعهد مي‌شود در مورخه 12 /9 /1390 همزمان با تحويل آپارتمان، مبلغ 130 ميليون تومان به فروشنده(مالک) پرداخت نمايد، ليکن خريدار پس از چندين روز تعلل و تأخير، قادر به پرداخت کامل وجه نمي‌باشد. با عدم ايفاي تعهد از سوي خريدار، در مقابل، امکان ايفاي تعهد براي فروشنده نيز فراهم نمي‌گردد، مقرر مي‌شود در تاريخ معين، در دفترخانه با پرداخت کامل وجه، مراحل قانوني آن اجرا شود. لذا فروشنده با تمام مدارک قانوني در دفترخانه حاضر و اعلام آمادگي جهت اجراي مفاد مبايعه نامه را مي‌کند، اما خريدار به جهت عدم تمکن مالي و عدم تهيه وجه کامل حضور پيدا نمي‌کند. در مبايعه نامه مقرر مي‌گردد که در صورت عدم ايفاي تعهدات از سوي هر کدام از متقابلين، طرف خاطي به إزاي هر روز تأخير در انجام تعهد، روزانه مبلغ يکصد و پنجاه هزار تومان به طرف مقابل بپردازد. سؤال: آيا مطالبه وجه التزام از سوي خريدار، شرعا جايز است يا خير؟ چنانچه فروشنده مدعي مطالبه وجه التزام باشد، حکم شرعي آن چيست؟

نقض قوانين کشور در صورتي که به حکومت اسلامي و ساير مردم و خود انسان آسيب و زياني نرساند و اشاعه فرهنگ نادرست نيز نباشد چگونه است؟ مثلاً مي‌دانيم که استفاده از ماهواره غير قانوني است، ولي اگر در يک مکان دور افتاده باشيم و براي مصارف درست از آن استفاده کنيم، با اينکه باز هم خلاف قانون است حکم چيست؟

آيا دختر بنده كه 11 سال بيشتر ندارد و جثه كوچكي نيز دارد، روزه براي ايشان واجب است يا خير؟

آيا جماع کردن با همسر در ماه رمضان روزه را باطل مي کند؟ واگر در هنگام جماع از خروج مني جلو گيري شود حکم چيست؟

در مجموعه آثار شهيد مطهّري(ج2، ص519) نوشته است که ممكن است فرزندانى در زمان حيات پدر و مادر، خدایی ناخواسته ‏آنها را ناراضى كرده باشند، ولى بعد از درگذشت آنها طورى عمل كنند كه رضايت آنها را به دست آورند، همچنانكه عكس آن نيز ممكن است. البتّه اين مطلبي بديهي و منطقي است. امّا سؤال من اين است که چگونه مي‌‌شود که شخصي موقع حيات والدينش، پدر و مادر از او راضي باشند، ولي بعد از وفات آنها طوري شود که ديگر از او راضي نباشند؟ به طور کلّي، آيا دستوراتي که پدر و مادر در زندگي به ما مي‌‌دهند را بايد بعد از وفاتشان هم عمل کنيم؟ مثلاً اگر دوست ندارند که ما روزه مستحبي بگيريم، و ما هم به همين سبب در طول حياتشان به روزه واجب اکتفا کنيم(و چون نهي از مستحب، مصداق امر به شرک که در قرآن آمده نيست، بايد از والدين اطاعت کرد و مستحب را ترک کرد)، آيا بعد از وفاتشان هم بايد همانگونه عمل کنيم؟ آيا اينکه از آنها بپرسيم که اين دستورات براي بعد از وفات هم هست يا نه، براي روشن شدن تکليف، فکر خوبي است؟ و آيا اين قضيه باعث نوعي اسارت و عدم آزادي فرزند نمي‌‌شود؟ مثلاً ممکن است والدينش بخواهند که در سن و شرايط خاصي ازدواج کند، در حالي که او مايل نباشد و احساس آمادگي نکند، يا فرزند بخواهد در شهري زندگي کند(که زندگي در آنجا خلاف شرع نيست، بلکه مباح است) ولي والدين بگويند نه؛ و اگر بنا باشد بعد از وفات والدين همچنان بر رأي آنان عمل کند، آيا اين نوعي ظلم و بي انصافي نيست؟ و بعد چگونه مي‌‌توان توقّع داشت که انسان جوابگوي اعمال خود باشد؟ در حالي که برخي امور را(با اين که خلاف شرع نيست ولي) خلاف نظر و سليقه و علاقه خود انجام داده، فقط براي اين که مطابق دستور والدين باشد؟

من 33 سال دارم اما خواستگار ندارم و دوست دارم ازدواج كنم، چه كنم؟