چنانچه مردی مخالفت خود را با خروج زوجه از منزل به قصد ملاقات با والدین و اقوام و خویشاوندان زوجه اعلام کرده باشد، لکن زوجه با استناد به لزوم رعایت حق حریم خصوصی و معاشرت و ارتباط با بستگان و یا آشنایان، به این مخالفت زوج توجهی نکند و به قصد ملاقات و دیدار با نامبردگان، منزل مشترک را ترک کند، آیا اطلاق عنوان ناشزه بر زوجه‌ی مذکور صحیح می‌باشد یا خیر؟

آيا زن هر پولي که از شوهر مي‌‌گيرد بايد شوهر در نحوه خرجش راضي باشد؟ يعني زن هيچ حقي بر روي پولي که از شوهر مي‌‌گيرد ندارد؟ نفقه و حق و حقوق زن چطور است؟

يک واحد آپارتمان دارم که رهن و اجاره داده‌ام. مبلغ 7 ميليون تومان پول رهن گرفتم و ماهي 5 هزار تومان اجاره آن است. اول مهر ماه، سال خمسي من مي‌باشد و تاريخ اجاره نامه از 15/11/86 تا 15/11/87. حال سوال این است که سر سال خمسي اينجانب که اول مهر مي‌باشد و بنده در آن موقع سه ميليون تومان پول نقد دارم. آيا به اين سه ميليون، خمس تعلق مي‌گيرد يا نه؟ (با توجه به پول رهن آپارتمان، که بدهي محسوب مي‌گردد.)

آيا وارد كردن آب در مخرج غايط براي اينكه غايط بطور كامل خارج شود و مجراي خروج غايط تخليه گردد و آب دوباره خارج شود اماله محسوب مي شود؟ واگر اماله است روزه اش چه حكمي دارد؟

شخصي درباره آيه 31 سوره نور: «وَ قُلْ لِلْمُؤْمِناتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصارِهِنَّ وَ يَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ وَ لا يُبْدينَ زينَتَهُنَّ إِلاّ ما ظَهَرَ مِنْها وَ لْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلى‏ جُيُوبِهِنَّ وَ لا يُبْدينَ زينَتَهُنَّ إِلاّ لِبُعُولَتِهِنَّ أَوْ آبائِهِنَّ أَوْ آباءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ أَبْنائِهِنَّ أَوْ أَبْناءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ إِخْوانِهِنَّ أَوْ بَني إِخْوانِهِنَّ أَوْ بَني أَخَواتِهِنَّ أَوْ نِسائِهِنَّ أَوْ ما مَلَكَتْ أَيْمانُهُنَّ أَوِ التّابِعينَ غَيْرِ أُولِي اْلإِرْبَةِ مِنَ الرِّجالِ أَوِ الطِّفْلِ الَّذينَ لَمْ يَظْهَرُوا عَلى‏ عَوْراتِ النِّساءِ وَ لا يَضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِيُعْلَمَ ما يُخْفينَ مِنْ زينَتِهِنَّ وَ تُوبُوا إِلَى اللّهِ جَميعًا أَيُّهَا الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ»، اين شبهه را وارد کرده که «إلاّ» در «لا يُبْدينَ زينَتَهُنَّ إِلاّ لِبُعُولَتِهِنَّ...» «حصر حقيقي» است و نتيجه مي‌گيرد که «زن موظّف است در برابر عمو، دايي و شوهر دخترش حجاب بگيرد. حال با توجه به اينکه طبق فتواي جنابعالي، سه فرد فوق از محارم هستند و معلوم است که شما قطعا «إلاّ» را در آيه مذکوره «حصر اضافي» مي‌دانيد، لطفا عنايت فرموده با تخصّص فوق العاده‌اي که در ادبيات عرب داريد، به وسيله استدلال از قرآن، بفرماييد که چگونه «إلاّ» در آيه مذکور «حصر اضافي» است؟ ضمنا اينجانب با تحقيق در کتب تفسيري و فقهي،‌ دليلي بر اثبات فتواي جنابعالي در حصر اضافي بودن «إلاّ» در آيه فوق الذکر نيافته‌ام.

آيا به کتاب هم خمس تعلق مي‌گيرد؟ يعني پس از اينکه از کتاب استفاده شد و يک سال خمسي هم از آن گذشت بايد مبلغ خمس آن پرداخت شود يا خير؟