پدرم، سه دانگ از خانه خود را به دخترش هبه كرده، حالا پدرم فوت نموده و برادرها قبول نمي‌كنند. تكليف چيست؟ ضمن اينكه هبه‌نامه‌ی دستي با امضا و اثر انگشت پدر خدا بيامرز و شاهد هم دارد، ولی محضري نمي‌باشد.

اگر در دوران کودکي و يا اين که نه الزاما در کودکي بلکه در زماني که عقلمان خيلي آينده نگر نبوده و به رشد نرسيده بوده و يا اين که در زماني که اصلا احتمالش را نمي‌‌داديم که با کار ما خدايي ناکرده شخصي در محل کارش مورد توهين قرار بگيرد و و از آن جا اخراج شود، اگر کاري کرده باشيم که موجبات اخراج فردي از کارش را فراهم کرده باشيم، در اين صورت وظيفه‌‌ي ما چيست؟ آيا اگر بايد حلاليت بخواهيم و اگر اقدام به اين کار بکنيم منجر به دعوا يا کدورت بشود وظيفه چيست و اين که آيا حتما بايد به روي آن شخص بياوريم؟ اگر نبايد هيچ کدام از اين کارها را بکنيم و به رو بياوريم در حالي که واقعا از کارمان پشيمان هستيم مي‌‌توانيم اميدوار به رحمت خدا باشيم که خداوند براي ايشان جبران کند و اين که خداوند ما را هم ببخشد و در آن دنيا حق الناسي بر گردن ما نباشد؟

اگر از بديهاي خواستگارم براي دوستم يا فاميلم بگويم، که او را نديده‌‌اند و اسم او را هم نمي‌‌دانند و به او جواب رد داده‌‌ايم، آيا غيبت است؟

چند نکته اخلاقي و تربيتي براي مسير معنوي بيان فرمائيد؟

آيا سن روزه گرفتن دختران 9 سالگي است يا سني كه انها براي اولين بار حيض مي شوند؟

گفته مي شود که در وضو، شستن بار اول واجب، بار دوم مستحب، و بار سوم حرام است. اين يعني چه؟ آيا صحيح است که وقتي شير آب را باز کرده و با دست راست آب به صورت مي‌‌ريزيم، اگر شير را با همان دست راست ببنديم، اين به معني دو بار شستن است؟