Mən yaşadığım vilayətdə İslamı bacardığım qədər təbliğ etmişəm, amma indi bir sual çıxıb ona cavab vermişəm, amma şiə qardaşım hənəfinin dediklərinə inanaraq mənim fəaliyyətimə mənfi təsir göstərir. Mömin bəndə şərab içərsə o həmin halda imandan və dindən çıxmış olar (hənəfi məzhəbi deyir ki, Peyğəmbərin (s.ə) hədisinə görə o din və imandan çıxmır)

Axirət dünyasını, cənnət-cəhənnəmi, bərzəx və qiyaməti qəbul etməyən insanların beheştə getmələri mümkündürmü?

Bir şəxs dua yazmaqla birinin işini və ya bəxtini bağlayırsa, insanın ixtiyarsız və məcbur olmasına səbəb olmurmu? Nə üçün Allah dünyada belə bir işin görülməsinə icazə vermişdir?

Deyirlər ki, Allah bağışlayandır, bu bağışlamaq hansı həddə qədərdir? Əgər bir günaha mürtəkib olsaq və sonra tövbə etsək, görəsən, Allah bizi cəzalandırmaqdan keçir, yaxud bizim axirət əzabımızı bir həddə qədər yüngülləşdirir? Yəni həqiqi tövbədən sonra Allahın bağışlamağı günahın bütün təsirlərini pak edir, yaxud onları bir həddə qədər azaldır?

Hansısa musiqi alətini evdə özün üçün ifa etməyin hökmü nədir?

Hansı musiqilərə qulaq asmaq olar?