pic
pic
  • ۱

    بررسی فقهی
    سلاح‌هاي کشتار جمعي
    آیت الله محمد جواد فاضل لنکرانی
    مرکز فقهی ائمه اطهار(عليهم السلام)
    معاونت پژوهش

  • ۷

    چکيده

    اين نوشتار در پي اثبات حرمت ساخت و استفاده از سلاح هاي کشتار جمعي (اتمي، ميکروبي، هستهاي) از ديدگاه فقه و اجتهاد است. نخست بيان شده که منظور از سلاح هاي کشتار جمعي سلاح‌هايي است که قدرت تخريب فوق العاده دارد و علاوه بر نظاميان افراد غيرنظامي را مورد اصابت قرار مي‌دهد، آن‌گاه به دليل عقل و برخي از آيات قرآن کريم و روايات شريف استدلال شده است و نتيجه‌اي که حاصل شده اين است که حتي در فرضي که دشمن داراي چنين سلاحي است و از آن استفاده هم بنمايد، اسلام اجازه استفاده از چنين سلاحي را در جنگ نمي دهد. در اين مقاله اين مطلب به خوبي واضح و روشن گرديده که دين اسلام هرگز موافق با اين نيست که مسلمانان هر عملي را که دشمنان و کفار در جنگ با آنان انجام مي‌دهند، مرتکب شوند، از اين رو به عنوان نمونه اگر کفار اسراي مسلمانان را به قتل برسانند و يا آنان را مثله نمايند، هيچگاه اسلام اجازه مقابله به مثل در چنين مواردي را نمي دهد.

    واژگان کليدي: سلاح هاي کشتار جمعي، مقابله به مثل، تقويت تسليحاتي مسلمانان، استفاده از سم در جنگ، غيرنظاميان در جنگ.

  • ۹

    مقدمه

    صلح و آرامش از اموري است که فطرت پاک و غيرآلوده انسان هميشه آن را دنبال مي‌کند، از آرزوهاي بشر صلح و سازگاري بين ابناء و افراد بشر است. در مقابل ترديدي نيست که جنگ و خونريزي با فطرت اوليه انسان ناسازگار است و هر انساني با توجه به فطرت سليم خويش از جنگ بيزاري مي‌جويد. در کنار اين اصل مسلم و غيرقابل ترديد، عقل و دين در شرايط خاصي دفاع و جهاد را صحيح و لازم مي‌شمرند. دفاع از دين و وطن و خانواده امري است فطري، دعوت بشر به سوي هدايت و زدودن کفر و شرک و ضلالت خصوصا نسبت به مستضعفين از انسان ها از اهداف غايي جهاد در اسلام است (وَ قَاتِلُوهُمْ حَتَّى لاَ تَکُونَ فِتْنَةٌ وَ يَکُونَ الدِّينُ لِلهِ).(1)


    1 . بقره/193.

  • ۱۰

    جهاد و مقاتله براي رفع فتنه و شرک و اقامه توحيد در عالم است، نجات کساني که فکر ضعيف دارند و نمي توانند حق را به راحتي تشخيص دهند و نيز زنان و کودکان از چنگال کفر و شرک و داخل نمودن آنان در زمره موحدين و يکتاپرستان از اهداف ديگر جهاد در اسلام است. (وَ مَا لَکُمْ لاَ تُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللهِ وَ الْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الرِّجَالِ وَ النِّسَاءِ وَ الْوِلْدَانِ).(1)

    جهاد در اسلام هرگز به منظور کشورگشايي و قدرت طلبي نيست، بلکه بسط توحيد و فتح ابواب هدايت و دعوت نمودن انسان ها براي رهنمون شدن به سوي کمال مطلق است. بنابراين نبايد بين اين دو موضوع توهم ناسازگاري نمود که از طرفي اسلام دين فطرت است و فطرت به دنبال صلح و آرامش و پرهيز از جنگ است و از طرف ديگر وجوب دفاع و جهاد و تحقق جنگ هاي متعدد در صدر اسلام چگونه با فطري بودن صلح سازگاري دارد؟ بين اين مطلب که از يک سو خداوند رحمت را بر خودش واجب فرموده (کَتَبَ عَلَى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ)(2)‌ و يا اين‌که خاتم پيامبران نبي اکرم(صلي الله عليه وآله) رحمت براي همه عالميان است و از سوي ديگر جنگ هايي که رسول خدا(صلي الله عليه وآله) در ابتداي اسلام نمودند، ناسازگاري وجود ندارد. چرا که جنگ در راه خدا


    1 . نساء/75.
    2 . انعام/12.

۱۲,۶۹۵ بازدید