pic
pic
آداب تلاوت قرآن
در تاریخ ۱۲ مهر ۱۳۹۶ & ساعت ۲۰:۱۷

آداب تلاوت قرآن کریم را بیان کنید.

آداب تلاوت قرآن:
1. هنگام تلاوت قرآن با طهارت و وضو باشد.
2. قبل از آن مسواک بزند.
3. با صوت زیبا تلاوت كند و با صدای متوسط‌ باشد، نه با صداى آهسته باشد و نه با صداى بسیار بلند.
4. در حال تلاوت، با ادب و با طمأنینه و رو به قبله باشد؛ چه نشسته و چه ایستاده و اگر نشسته مى‌‌‏خواند، تكیه نكند.
5.  از روى «مصحف» تلاوت كنید، كه نگاه در «مصحف» و تلاوت از روى آن، آثار خاصّى دارد و در روایات روى این موضوع تأكید شده است.
6. قبل از شروع؛ «أعوذ بالله» و بعد از آن «بسم الله» را بگوید.
7. آن چنان تند نخواند که حروف کلمات و وقف‌‌ها و فاصله به خوبی أدا نشود.
8. با تفکر به آیات، قرآن تلاوت کند و هنگام تلاوت قرآن، به چیز دیگرى فكر نکند.
9. در آیات قرآن تدّبر كند، كه در این صورت، از انوار، هدایت‏ها، حقایق، معارف و دقایق و اسرار قرآن كریم، به اندازه خود بهره‌‌مند خواهد شد.

۲۱۹ بازدید

اعتقاد به قمر در عقرب و ساعت خير و شر کارها
در تاریخ ۲۲ تیر ۱۳۹۶ & ساعت ۱۸:۵۱

آيا اينگونه اعتقادات بعضي از مردم به ديدن ساعت از روي تقويم‌‌ها و نبودن قمر در عقرب، نوعي شرک خفي نيست؟

خير، در روايات از خواندن عقد ازدواج در روزهائي که قمر در عقرب است نهي شده و فرموده‌‌اند اگر عقد در هنگام قمر در عقرب خوانده شود، خوف جدائي زن و مرد هست و اين منافاتي با توحيد ندارد.

۱۴۵ بازدید

گناه کردن برخي پيامبران
در تاریخ ۲۱ تیر ۱۳۹۶ & ساعت ۲۰:۲۱

قبلا در مورد عصمت پيغمبران سؤال کردم فرموديد لازمه‌‌ي پيغمبري، عصمت است. پس چرا بعضي از پيغمبران مثل حضرت آدم(ع)گناهي مرتکب شد و از بهشت رانده شد و يا حضرت يونس گناهي مرتکب شد و در شکم ماهي افتاد و يا مثالهاي ديگر.

هنوز هم مي‌‌گوئيم لازمه پيامبري، عصمت است و آنچه راجع به حضرت آدم(عليه السلام) و حضرت يونس(ع) نوشته‌‌ايد گناه و معصيت اصطلاحي نبوده است، بلکه ترک أولي کردند، يعني بهتر بود که نمي‌‌کردند و گرنه هيچ پيامبري خدا را معصيت نکرده، زيرا معصيت، ناشي از نا آگاهي و عدم معرفت است و أنبياي الهي در درجه بالايي از معرفت خداوند بوده‌‌اند.
حتي در قرآن در مورد حضرت آدم(ع) که شيطان براي آنها قسم خورد، در تفسير آيه آمده که آدم و حوا فکر نمي‌‌کردند که کسي دروغ بگويد چه رسد به آنکه قسم دروغ هم بخورد و ساحت انبياء الهي از معصيت و گناه منزه است و مرحوم سيد مرتضي کتابي به نام تنزيه الانبياء نوشته اند و مفصلاً مواردي از اين قبيل را جواب داده‌‌اند.

۱۳۸ بازدید

منظور از اينکه مرگ دست خداست چيست؟
در تاریخ ۲۱ تیر ۱۳۹۶ & ساعت ۱۸:۴۰

من خيلي شنيده‌‌ام که مي‌‌گويند مرگ دست خدا است، ولي نمي‌‌توانم قبول کنم.
به اين دليل: اولا من اين را قبول دارم براي هر فردي زمان وقوع مرگ روشن نيست. ولي در يک تصادف يا يک جنگ يا در هر شرايط، مثلا انسان در اثر سرعت زياد به اختيار خود تصادف مي‌‌کند و چون شدت تصادف زياد است او ضربه مغزي شده و همه بدنش خوني شده مي‌‌ميرد. يا در جنگ يک سرباز با يک گلوله يا موشک و بمب دستي نابود شده و تمام بدنش تکه تکه مي‌‌شود. در اين حال نقش خدا چيست؟ چطور من بدانم مرگ اينها دست خدا است، در حالي که اين دو فرد به دليل آسيب شديد جسمي در اثر بمب موشک يا تصادف، مرگ آنها فرا مي‌‌رسد و مي‌‌ميرند. در اين شرايط افراد توسط خدا کشته نمي‌‌شوند که ما بگويم مرگ دست خداست.
درکل اگر بگويم مرگ دست خداست، بايد تصادف اين فرد به اراده خدا باشد، که اين عمل با اختيار انسان جور در نمي‌‌آيد، يا در شليک بمب به حالت جبري به اراده خدا صورت گرفته که در اين حالت اختيار فرد شليک کننده سلب مي‌‌شود.
درکل اين که مي‌‌گويند مرگ دست خداست، بر چه اساسي مي‌‌گويند؟

اينکه مي‌‌گويند عمر انسان و مقدار آن به دست خداست، با اين مطلب منافات ندارد که شما نوشته‌‌ايد. زيرا هر مرگي علتي مي‌‌خواهد. علت، گاهي بمب است، گاهي موشک، گاهي مريضي،و گاهي عوامل ديگر است.
لکن اگر خدا نخواهد شرائط فراهم نمي‌‌‌شود و اگر او نخواهد حتي با وجود شرائط هم عمر انسان ادامه پيدا مي‌‌کند، مثل حضرت ابراهيم(عليه السلام) که همه براي آتش زدن او جمع شدند و به دستور نمرود او را به آتش انداختند، لکن خداوند به آتش امر کرد که او را نسوزاند. و همين طور داستان حضرت موسي(عليه السلام) و امثال اينها.
گاهي شنيده ميشود در تصادفات سخت همه کشته مي‌‌شوند، ولي يک کودک که از همه هم ضعيف‌‌تر است سالم مي‌‌ماند يا کسي از چندين طبقه سقوط مي‌‌کند و هيچ آسيبي نمي‌‌بيند.
خلاصه تمام مقدمات و عوامل در دست خداوند متعال است و اينکه گفته‌‌اند به اين معنا است نه آنکه خداوند مستقيماً جان کسي را بگيرد.

۱۴۷ بازدید

منظور از اذکار توبه و شرايط توبه
در تاریخ ۲۱ تیر ۱۳۹۶ & ساعت ۱۸:۲۵

در کتاب معراج السعادة جمله‌‌ای را مطالعه کردم که مي‌‌خواستم نظر شما را در مورد دو عبارت زير جويا شوم.
1- نوشته شده بود که: در برخي از اخبار وارد شده است که اگر کسي در عقب گناه، هشت امر را بجا آورد اميدوار به عفو آن گناه باشد: عزم بر توبه آن داشته باشد. و شايق باشد که ديگر مرتکب آن نگردد. و از عقاب بر آن خائف باشد. و به آمرزش آن اميدوار باشد. و بعد از آن گناه دو رکعت نماز کند. و بعد از آن هفتاد مرتبه استغفار کند و صد مرتبه بگويد «سبحان الله العظيم و بحمده » و چيزي تصدّق کند و يک روز روزه بگيرد. منبع: جامع السعادات،ج3، ص85.
در بعضي از اخبار وارد شده که بعد از گناه وضو کامل بگيرد و داخل مسجد شود و دو رکعت نماز کند و در بعضي روايات چهار رکعت رسيده.
2- امام صادق(ع) مي‌‌فرمايند هيچ مؤمني نيست که در شبانه روز چهل گناه کبيره کند پس اگر پشيمان شود و اين ذکر را بگويد خداوند گناهان او مي‌‌آمرزد. «أستغفر الله الذي لا إله إلا هو الحي القيوم بديع السموات و الارض ذوالجلال و الاکرام و أسئله أن يصلي علي محمد و آل محمد و أن يتوب عليّ ». منبع همه اين مطالب کتاب معراج السعاده نوشته ملا احمد نراقي مي‌‌باشد.

1- در مورد اول رواياتي به همان مضمون وارد شده و صحيح است. البته در همه موارد بايد توبه واقعي باشد و شخص تصميم بر ترک گناه داشته باشد. البته در اين موارد بايد توبه او توبه واقعي باشد.

2- مجرد گفتن يک ذکر، حتي اگر آيه قرآن هم باشد موجب آمرزش گناهان نمي‌‌شود، بلکه بايد شخص از صميم قلب توبه کند و تصميم بر ترک گناه داشته باشد، ولي اگر با خواندن اينگونه روايات، تصميم بر گناه هر روز داشته باشد و بعد بگويد توبه مي‌‌کنم، هرگز چنين چيزي صحيح نيست و مسلّماً نه مقصود امام(عليه السلام) و نه مقصود مرحوم نراقي چنين چيزي نبوده است و خداوند در قرآن مي‌‌فرمايد: توبه مختص افرادي است که از روي ناداني گناهي مرتکب مي‌‌شوند و سپس پشيمان مي‌‌شوند و از خداوند طلب بخشش مي‌‌کنند.
اگر واقعاً پشيمان باشند خداوند آنها را مي‌‌آمرزد و گرنه يک ذکر خاص چنين خاصيتي ندارد که انسان هر کاري أعم از گناه حق الله يا حق الناس انجام دهد و بعد اين ذکر را بگويد و تمام شود.
بلکه اگر حق الناس باشد تا ادا نشود و اموال مردم به آنها برگردانده نشود توبه معنا ندارد. کما اينکه اگر نمازي قضا شده يا روزه بدون عذر افطار شده، تا قضاي آنها به جاي آورده نشود، ذمّه انسان بريء نمي‌‌شود.
خلاصه توبه شرائطي دارد که بايد رعايت شود.

۱۵۱ بازدید